Een gewone zaterdag....

Mats met Yai, Chong en de guard; ze zijn maar gek met hem....

Een gewone zaterdag bestaat tegenwoordig uit veel buiten spelen met Mats. Ondanks de warmte is er veel activiteit voor onze deur. Dat zou je niet verwachten aangezien we in een doodlopende straat wonen. Bijkomend voordeel is dat er dus ook niet veel verkeer is en Mats redelijk veilig buiten kan spelen.

Tegenover ons zit de Shrimp Express; hier kun je bevroren garnalen per telefoon bestellen. Altijd handig! Na het werk zitten de "garnalenpellers" vaak buiten nog te genieten van een ontspannend drankje (lijkt op zelf gemaakte Whisky..) en wordt er nog een balletje hooggehouden met een Thais rotanballetje. Mats vindt dat prachtig, als we niet uitkijken dan staat hij er zo tussen. De mannen zijn ook druk met Mats.

De mobiele snackbar

Chong is Mats zijn favouriet. Chong is de man die je nooit meer kunt missen; hij onderhoudt de huizen en de tuin van de compound. Een spijkertje hier, een lampje daar en de tuin ziet er altijd spik en span uit. Hij wordt geholpen door Yai, zijn vrouw. Als je in de ochtend wakker wordt dan hoor je haar al vegen...Het lijkt wel een soort van meditatie. Mats is regelmatig bij hun thuis te vinden. Hij krijgt dan sticky rice en kijkt samen met hen Thaise soapseries (die zijn hier enorm populair). Als Mats daar niet is dan is hij aan het spelen met een van de guards. Is de guard aan het vegen dan veegt Mats mee. En als Mats het tijd vindt dat er gevoetbald moet worden dan trekt hij de man in kwestie uit zijn hok en sleept hem mee de straat op. Ook verleidt Mats regelmatig wel iemand die met hem meeloopt of meefietst als hij wegfietst op zijn loopfiets.

Zijn de huizen hier op de compound 400 m2, Chong en Yai wonen in een ruimte dat niet veel groter is zijn dan 25 m2....Dat blijft pijnlijk. Waarom is er niet iets groters voor hun gemaakt? Er was grond genoeg. En natuurlijk zijn er ook genoeg andere mensen hier die alleen een golfplaat boven hun hoofd hebben, maar toch; het contrast is wel heel groot. In deze ruimte woonden zij in eerste instantie met zijn vijven. Wij dachten dat zij drie dochters hadden. Maar zoals wel vaker hier; niet alles is wat het lijkt. Het kleinste meisje (in de leeftijd van Mats) was de dochter van een van de chauffeurs hier die haar niet meer verzorgde. Inmiddels is zij vertrokken naar haar opa en oma op het platteland (tot groot verdriet van Mats). Dan zijn er nog twee oudere meisjes van ongeveer 15 jaar. Dit blijken hun kleinkinderen te zijn die in het weekend en met de vakanties hier logeren en doordeweeks intern op school zitten. Geen idee waar hun moeder is. Alhoewel het in Thailand heel gebruikelijk is dat je je kinderen laat opvoeden door opa en oma omdat je zelf fulltime moet werken. Aangezien opa's en oma's nog veel op het platteland leven, komt het vaak voor dat de ouders hun kinderen eens per jaar zien met Songkran....het kan verkeren...Wat wel heel mooi is om te zien is dat hoe klein hun huis ook is, het is er ontzettend gezellig, er wordt altijd gegeten en de kinderen van de compound vermaken zich hier opperbest. Het is er komen en gaan van mensen, iedereen is welkom.

Mats en de "garnalenpellers"...