“Travel light”. Een van de vele wijsheden van Rem. En natuurlijk luister ik meestal wel naar mijn ega en al zijn wijze raad. Dit keer zou dat toch moeten lukken; slechts een weekje naar Nederland met zijn drieeen....dan hoef je toch niet zoveel mee te nemen?
Met de twee grootste koffers die we hebben(..), een loopkoffertje, het aankleedkussen voor Mats (om op te slapen ’s-nachts in het vliegtuig), de werktassen van Rem (ja, dat zijn er twee...als je de computer meetelt), de kinderwagen en een kledingzak met de feestkleding voor het huwelijk van Maarten en Simoon had ik toch niet echt het gevoel van travel light...
Enfin aangekomen in Nederland was het eigenlijk net zo warm als in Bangkok. De hele week heb ik dan ook in dezelfde kleding rond gelopen aangezien ik hier niet echt op had gerekend. Gelukkig was ik wel zo slim geweest om op het allerlaatste moment toch nog wat zomerspul in de koffer te gooien. Rem heeft in Wageningen nog maar snel slippers en een korte broek gekocht (dat neem je toch niet mee naar NL??). Wat er in onze koffers heeft gezeten weet ik dus eigenlijk ook niet precies om maar te zwijgen of het allemaal wel nuttig was...Hoe dan ook; we hebben genoten!
Ook geen zwemluiers mee...dan maar zo..
Eigenlijk was er dus alleen sprake van een tijdsverschil, de warmte was immers vergelijkbaar. Mats heeft voor het eerst Ola raketjes op...verder heeft hij samen in het zwembadje gespeeld met Thijs, in de boot gezwommen bij Oma Anniek, natuurlijk weer in de bakfiets gezeten in Amsterdam, met het pontje heen en weer door de uiterwaarden met opa en oma Wageningen en samen met zijn moeder bikini's gepast op de Utrechtsestraat (dat laatste was wel een opgave....geloof ik). En wij hebben een top dag gehad in Baarlo. Supergezellig!
Maarten en Simone; blijf genieten van elkaar en het mooie leven!
Vantevoren waren we een beetje bevreesd dat het een korte slopende week zou worden, ook gezien de lange vliegreis voor Mats. Maar dat alles viel best mee. Mats wordt overigens al een echte frequent flyer; met zijn net gekregen koffertje van Saskia en Edwin in de hand (let op; weer een koffer erbijJ) liep meneer op de terugweg zelf naar het vliegtuig. Stonden wij nog de kinderwagen in te klappen om deze vervolgens af te geven, liep Mats al zelf het vliegtuig in! Verbaasd werd hij staande gehouden door de crew en moest hij even wachten op ons omdat hij nog niet zo slim was om zijn eigen boarding pass mee te nemen (die hadden wij!!). Het was echt te grappig om te zien. Was er op de heen weg nog genoeg plek in het vliegtuig en hadden we vier stoelen ter beschikking, op de terug weg zat het vliegtuig helemaal vol. Aangezien Mats nog geen stoel heeft, was dat geen lekker vooruitzicht. Maar het leek wel of hij het nog wist van de vorige keer; rond half elf gaf hij aan dat hij op de grond wilde slapen! Dus snel het aankleedkussen op de grond gelegd een tentje eromheen gebouwd met een deken van de KLM en weg was hij. Voor het landen hebben we Mats wakker moeten maken! Een vlucht om van te dromen....
Die droom werd echter goed verstoord bij thuiskomst; Mats heeft haalt die jetlag nu dubbel en dwars in....helaas. Hij kan ’s-nachts erg spoken en wil niet meer alleen gelaten worden...is het de jetlag of wordt hij gewoon groter en speelt hij een spelletje met ons?? Dr. Spock geef antwoord!
Het dilemma om vannacht wel of geen voetbal te kijken in de Nederlandse kroeg is hierbij opgelost. Wij kiezen voor onze nachtrust en Mats hopelijk ook...fingers crosst!
We zijn naar het Vondelpark van Bangkok geweest met Karlijn, Radboud en hun twee kinderen; Morris (schoolvriendje!) en Vita. Daar hebben we fietsen gehuurd en heerlijk gepicknickt; kinderen met sap, popcorn en muffins en wij met champagne en aardbeien....dat bleek een prima concept:-). 
