Weer aan het werk...

Na een heerlijke week van vakantie zijn we weeer terug in het dagelijkse ritme; Rem naar het werk, Mats naar de playgroup en de zoektocht naar huizen is weer opgepakt. Dinsdag ben ik voor het eerst naar de zwemles geweest met Mats! Dat was erg leuk. Niet alleen om daar weer andere kinderen met hun ouders te ontmoeten maar bovenal om Mats te zien spelen in het water. Toch anders dan als je alleen met hem in het zwembad bent. Spelenderwijs wordt hem stiekem van alles bijgebracht. Zelf word je ook relaxter; Je ziet dat er niets zoveel gebeurt als hij even onder water is. Maar het blijft een jongen; spelen met de bal is toch wel het leukst!

Over de hitte schreven we dat het allemaal best meevalt. Toch is sporten in de buitenlucht een sport op zich. Ik hockey op dinsdagavond en Remko gaat met enige regelmaat tennissen met een collega. Een flesje water meenemen is niet alleen noodzakelijk maar vaak niet eens afdoende. De ORS is er al een keer aan te pas gekomen omdat je lichaam dan toch niet zelf in staat is om de zout/vochtbalans te reguleren.

Afgelopen zondag zijn we op pad geweest in Bangkok. Met de skytrain naar de Chao Phraya rivier gegaan en vanuit daar een longtailboot gehuurd. Het moest natuurlijk allemaal weer snel snel; bij de pier is het namelijk een komen en gaan van allemaal ferries en tussendoor meren de longtailboats aan om toeristen op te pikken. Dus wij zonder na te denken in de boot gestapt met Mats en daar gingen we....mooi afgedongen, wij waren helemaal trots dat we alles zo snel weer voor elkaar hadden alleen waren we 1 ding vergeten. Mats is pas een jaar en soms moeten kinderen even de tijd krijgen om te wennen dat ze weer in een andere omgeving zitten; met een enorme snelheid vlogen we over de rivier om maar niet te spreken over het lawaai dat uit de motor kwam....arme Mats! Hij raakte toch even over zijn toeren...en achteraf gezien helemaal begrijpelijk natuurlijk. Gelukkig hadden we aangegeven dat we graag over de Khlongs wilden varen (de smalle slootjes waaraan de Thais wonen). Dus toen we de sluis voorbij waren en het allemaal wat rustiger werd, kwam Mats weer tot leven en kreeg hij zelfs weer praatjes! Gelukkig...tja ook wij leren gestaag. Het werd een mooi tochtje waarbij we ons oprecht verbaasd hebben over de hoeveelheid vis die we in het water zagen zwemmen.

Mats loopt de trap op!

Een weekje vakantie!

De koning van Thailand (Bumiphol) heeft zijn zomerpaleis in Hua Hin en niet zonder reden. Het is er heerlijk! En wij hebben ons eigen paleisje gevonden, 23 km onder Hua Hin....

Na een paar heerlijke dagen van relaxen, komt er eindelijk die rust in het hoofd; even niet meer rennen om van alles te regelen, echt beseffen welke stap we gezet hebben en even heerlijk met zijn drieeen! Met name dat laatste is echt top. Niets hoeven, met Mats 10 keer de trap van het huisje op (want dat is heeeel cool op dit moment), uitgebreid lunchen, bootje gekocht voor Mats om mee te varen

in het zwembad en zelfs een boek lezen kan! Ook lekker (eerlijk is eerlijk); als Mats tussen de middag slaapt. Even dat moment voor jezelf. En met een heus eigen zwembad aan je huis is dat geen straf (voordeel van uitgezonden worden naar Thailand, sorry!).

Bij gebrek aan avondpotjes (de bekende Nutrilon tagliatella van de AH kennen ze hier niet...) eet Mats met de pot mee. Heel stoer; hij eet fried rice with chicken of spagetti en heel veel mango. Als Mats mango ziet verandert hij in een klein lief mango monster...resultaat is een gele broek, een geel t-shirt en een geel gezicht. Erg komisch en even rust voor ons; tijdens het eten hoor je hem niet! Ook typisch Thais (krijgen wij de indruk): obers/serveersters houden je kind bezig als je aan het eten bent. En meneer laat zich al die aandacht natuurlijk welgevallen. Mats lacht inmiddels naar elke Aziaat, want hij weet dat hij dan onvoorwaardelijke aandacht krijgt...hij heeft er zelfs een heel raar (maar grappig) lachje voor ontwikkeld, lijkt het wel. Ander hoogtepunt is op de nek van zijn vader mogen zitten en de bananenbladeren een beetje ontwijken.

Zwaaien gaat nog met een slap handje en praten doet Mats nog niet (wel brabbelen maar wij verstaan het niet of het is Thais...), maar Mats geeft al wel zoentjes. Heel schattig; met zijn mond open en met veel kwijl en een brede lach komt hij dan op je af en na de zoen moet hij heel hard lachen...om vervolgens weer achter de loopkar verder te wandelen! Van wie zou hij dat nou hebben?! En als de ijscokar met zijn muziekje voorbij komt rijden dan gaan de heupen al op en neer en danst hij zittend op het ritme van de muziek...

.

Ik ga af en toe naar de spa (hmmm) en Rem is in de namiddag op zee te vinden om te surfen. Vanochtend heeft hij zelfs gewaterskied. Dit tempo aan activiteiten is perfect met een kleintje; in de ochtend blijven we een beetje rondom ons huisje. Na de middagslaap van Mats, het "mango eten-ritueel" (zie filmpje) voor zoonlief en de caffe latte boost voor vaders gaan we naar het grote zwembad om vervolgens ons klaar te maken voor het avond ritueel; het diner. We hebben het er maar druk mee...

Teruglezend is het bijna over de top. Rem roept dan ook regelmatig dat het maar goed is dat Mats zich straks niets herinnert en dat we, als hij groter is, gewoon lekker naar een camping gaan in Frankrijk of Italie zodat hij kan spelen met zijn vriendjes en vriendinnetjes. Ik weet niet of moeders die stap dan nog kan maken (:-), maar luxe is het allemaal wel. Na goed, zolang we ons dit maar blijven realiseren, oprecht genieten van dit alles en we ook gelukkig kunnen zijn met de meer simpele maar essentiele zaken van het leven, moeten we het er maar even van nemen! Live like a king...

Morgen onze laatste dag hier en dan weer terug naar het werkende leven en de drukte van Bangkok...

Het leven in Thailand

De voorspelde hitte valt ons tot nu toe mee. Er zijn wel dagen dat je denkt..."hmm warm buiten" en als je dan in de auto zit, zie je op het klokje ineens 40 graden staan. Maar er zijn ook dagen dat het allemaal best meevalt.

Het leven hier krijgt ook langzaam zijn ritme; Rem werken, Mats naar de playgroup en moeders op verkenningstocht in Bangkok dan wel met Mats op pad.

Toch is het leven hier ook echt anders:

Aangesproken worden als 'madam', voor elke ontmoeting een diepe buiging ontvangen (ook nadat je je wisselgeld in de supermarkt net in je handen hebt gekregen en daarnaast heb ik nog nooit een nee gehoord (heerlijk...). Lekker eten voor BHT 210 (EUR 4)..zie hiernaast en..

....overal taxi's (veel succes daar in Amsterdam met die rare taxi chauffeurs) maar ook echt heel veel verkeer. Het is toch al met al een andere wereld waarin we terecht zijn gekomen. Dat merk je ook als je maatje medium vraagt in de winkel...uieindelijk loop je met een XL de winkel uit:-(. Ook weet je niet wat er achter die stralende glimlach soms echt schuil gaat.

Onze eerste weken gaan snel en bevallen goed. Er is meer rust in huis doordat we ons niet meer hoeven te haasten om op tijd op ons werk te zijn (ik werk niet meer (ha) Rem werkt achter ons appartement) en Mats hoeft dus ook niet meer om half acht/acht uur naar de chreche. Dus er is tijd om rustig te ontbijten en nog even te spelen met Mats voordat Rem naar zijn werk gaat.

Ook onze integratie in deze nieuwe wereld begint langzaam vormen te krijgen. De eerste contacten zijn gelegd. Vorige week waren we uitgenodigd om te komen eten bij een Australische collega van Rem. En ik heb wat Nederlanders ontmoet. Zo hockey ik inmiddels bij een NL damesteam. Ook heb ik Mats ingeschreven bij een zwemclub voor zijn eerste zwemlessen. Ben erg benieuwd hoe hij dat gaat vinden. Het zwemmen op het dak van ons appartement is in ieder geval altijd wel een succes.

En jawel we kunnen inmiddels skypen! De primeur was aan Jeff. Jeff zag dat we online waren en belde meteen op. Mats moest wel even wennen; een pratende computer dat is toch wel anders dan een tv...maar toen Jeff de teletubies nadeed ging het beter. Dus hierbij de uitnodiging om ons te skypen!

Het zoeken naar een huis valt nog niet mee. Na vele huizen gezien te hebben, hadden we het idee dat we onze verwachtingen moesten bijstellen; geen tuin of zeer gedateerde badkamers of erg donker. Er was altijd wel wat. Net op het moment dat we ook naar appartementen wilden gaan kijken, kwam er een fanatastisch huis voorbij. Vlakbij Rem's werk ook nog met een klein eigen zwembadje. Mondeling hadden we een deal, maar dat zegt hier niet zoveel, bleek later. Iemand anders bood meer en weg was het huis....toch een overeenkomst met de Amsterdamse woningmarkt?? We zullen wel zien hoe dit afloopt. We hebben het goed naar ons zin in ons appartement Oakwood, dus we hebben geen haast.

Eerst maar eens lekker een weekje weg! Daar hebben we allemaal erg veel zin in. Na een heel druk eerste halfjaar, de verhuizing en alle andere voorbereidingen gaan we even bijkomen en genieten in een resort vlakbij Hua Hin.

Tot over een week!

Onze eerste avonturen...

Na alle hectiek van afscheid nemen, inpakken, nog een keer afscheid nemen en de Rijnsburgstraat opleveren, zijn we dan eindelijk aangekomen in Bangkok. En wat een rust nu; beetje zwemmen, beetje sporten, de stad langzaam ontdekken en de eerste zaken regelen. Best lekker eigenlijk!

Het eerste weekend was echt heerlijk; het leek wel vakantie. Maar maandag kwamen we terug in de werkelijkheid; Rem aan de slag en mijn leven begon als huisvrouw....of expatvrouw?! De buurt verkennen met Mats in de buggy was al een avontuur. De stoepen zijn hier erg hoog, vaak opgebroken en oversteken is een ware uitdaging. Dus de volgende dag met de taxi op pad gegaan. Een stuk relaxter alhoewel je dan weer te maken krijgt met het verkeer in Bangkok; chaotisch en heel druk. En dat terwijl Mats eigenlijk het gelukkigst is thuis met zijn loopkar of zijn nieuwe Aziatische auto! Maar ja moeders wil toch ook Bangkok verkennen....

Gelukkig is daar onze redding; Pi Som, zij zal ons helpen in de huishouding (want tja ik heb het al zo druk...:_) en wanneer nodig op Mats passen. Zo kunnen we iedereen tevreden houden. Som is ontzettend aardig en kent al een paar woorden NL; nee, nee, lekker, lekker en goed zo! En wij komen tot nu toe niet verder dan goedendag en dank je wel in het Thais...

Al met al hebben we onze draai al best kunnen vinden. Rem met zijn werk, Mats die eigenlijk geen last heeft gehad van een jetlag en ik in mijn nieuwe rol. Bangkok lijkt zo gek nog niet!

Maar we vergeten zeker niet de gezellige (afscheids?)etentjes met onze families, de borrel in Werck, de andere etentjes met vrienden, de laatste avond bij Bar en Den, de vele lunches, weekendje weg met Marink en het zeilen met Hettie en alle andere mooie momenten die we met jullie beleefd hebben. Dat zullen we zeker gaan missen...

Liefs van ons!