De feestdagen in Thailand

"I show you, Abel" zei Mats elke keer als hij met Abel op stap ging. Dat was het dan ook wel, want Mats zijn woordenschat is niets vergeleken bij die van Abel! Vervolgens praatte Abel Mats onder tafel. Toch was er sprake van balans; de een doet het met woorden en de ander met zijn motoriek. De twee hadden elkaar dan ook helemaal gevonden en delen van speelgoed ging verrassend goed; Alles werd gedeeld behalve Thomas de trein en de gele Jeep, die waren namelijk van Mats. De BMW en Emily (de gele trein) die waren van Abel gedurende de kerstvakantie waarin Simone, Ireen, Abel en Maarten ons bezochten.





Wie is Ireen?? Ireen is niet de buitenvrouw van Maarten, voor diegenen die toch zeker dachten dat Maarten en Simone een relatie hebben maar van Ireen nog nooit gehoord hadden...Ireen is een collega van Simone. Hun Thaise collega, waar zij een goede band mee hebben, trouwde in Bangkok en dus waren er goede redenen om naar THailand af te reizen; het huwelijk en Simone en Maarten konden dit mooi combineren met een bezoek aan ons! Een buitenvrouw zou ook wel veel van het goede zijn geweest als je net een nieuwe baan hebt zoals Maarten:-). Je kunt niet alles hebben in het leven! Simone, Abel en Ireen kwamen dus eerder voor het huwelijk en Maarten kwam een weekje later.





Het was super gezellig, al was het omdat de mannetjes het echt heel goed konden vinden met elkaar. Te grappig was het als ze gingen slapen. Dan gingen ze in het logeerbed lepeltje lepeltje liggen en hadden dan de grootste lol met hun ogen dicht. En wat ook hier weer geldt; gedeelde smart is halve smart. Dit gold zowel voor de boys als voor de moeders...een opvoeding delen is toch minder zwaar en tegelijkertijd gezelliger, zeker als je allebei zwanger bent (net zoals de vorige keer toen we samen zwanger waren van Abel en Mats..toeval??)! Ook is het lekker om te zien dat de ander ook niet altijd even strict is in de opvoeding...



Kerst hebben we met Maarten, Simone en Abel gevierd met een aantal vrienden van ons op een compound aan een lange tafel aan het zwembad met een Scandinavisch kerstbuffet bij 34 graden. Toegegeven; zo wordt het kerstgevoel wel heel apart. Maar het was heel relaxed en gezellig. Ik was nog naar China Town geweest voor de aankleding en daar kun je je volledig uitleven; veel kitsch voor weinig! We zaten er al met al prachtig bij.

Zoek de verschillen.....

Vervolgens met de speedboot naar Koh Samed om daar de jetlag van Maarten te verwerken maar bovenal even samen te zijn en bij te kletsen en te genieten van elkaar. Dat is prima gelukt; de dagen werden afgesloten met een borrel in de branding. Zelfs Mats liet zich verleiden om de zee in te gaan, dankzij Abel. En dat de wereld klein is, bleek wel weer; Maarten kwam op dit kleine eiland nog een oud collega uit Praag tegen..



Het was super; Maarten, Simone en Abel; tot volgend jaar!! En voor iedereen in Nederland; een geweldig mooi 2011!!

Samen bootje varen bij Ocean World

Eindelijk erkend!

De ene relatie is de andere niet. Dat lijkt mij heel plausibel. Maar wat is nu eigenlijk het verschil tussen samenwonen en getrouwd zijn? Vele bomen zijn er over opgezet; trouwen zou de slagroom op de taart zijn, het zou echter zijn, je hebt dan de liefde voor elkaar ten overstaan van alle dierbaren (en de vele kennissen en de buren van je ouders) voor elkaar publiekelijk uitgesproken etc.

Nu wil ik niet een oordeel vellen over het samenwonen versus het huwelijk. Ik sluit zelfs niet uit dat het er wellicht ooit nog van komt (ik hoop dat dit vaag genoeg omschreven is...om niet iedereen meteen in jubelstemming te krijgen), maar hier in Thailand is er nu eenmaal een groot verschil tussen samenwonen en getrouwd zijn, namelijk wel of geen "normaal" visum krijgen...



Voor ons vertrek hadden we allemaal lijstjes gekregen van Akzo hoe ons voor te bereiden op de grote oversteek. Van praktische zaken zoals vaccinatie tot aan taxplanning. We kwamen zelfs na een bezoek aan de medische afdeling van Akzo thuis met drie klamboes, vier flessen DEET, naalden etc...Ook was heel nauwkeurig vastgelegd vanaf vier weken voor de vehuizing wat je gedaan moest hebben. Het ontbrak er nog net aan dat niet iemand ons elke week kwam controleren. Heel netjes allemaal. Echter 1 ding werd over het hoofd gezien; het visum voor de samenwonende partner.....toch niet het minste of geringste zou ik denken. Rem had meerdere keren gevraagd of het een probleem was dat wij niet getrouwd waren voor de Thaise authoritieten. "Nee, geen probleem". Maar dat werd het min of meer wel.

Dus het eerste jaar heb ik een visum gehad waarbij ik elke 90 dagen het land uit moest. Daar hebben we nog een mooi reisje naar Singapore aan overgehouden dat betaald werd door Akzo. Tijdens de periode dat ik werkte bij ING kreeg ik een eigen workpermit en dus een officieel visum (lekker onafhankelijk en lekker vertrouwd ook). Nu moest het visum weer omgezet worden omdat ik niet meer werk bij ING. En om nu elke 90 dagen het land uit te gaan als je zwanger bent of aan het bevallen bent, lijkt mij geen fijn idee..

Consultants werden erbij gehaald, een agentschap en de HR afdeling van Thailand (in zoverre je die echt kan meetellen...lijkt NL wel:-)). En iedereen kwam tot de oude conclusie dat de NL ambassade in Thailand een verklaring zou moeten opmaken dat wij "leven als man en vrouw" op basis van ons samenlevingscontract. Nu lagen zij al een tijdje onder vuur vanwege fraude en andere illegale handelingen maar aan zo'n verklaring daar wilde de ambassade sowieso niet aan meewerken ("legaliseren van documenten doen wij niet, wel het organiseren van het Sinterklaasfeest"). Uiteindelijk kwamen we zelf met het idee dat we zelf een verklaring op zouden maken en deze door de notaris in NL zouden laten ondertekenen en vervolgens zouden we dit document laten legaliseren (dat betekent handtekeningen halen bij de rechtbank, ministerie van Justitie en Buitenlandse zaken en bij de Thaise ambassade in Den Haag). Daarvoor moesten we ook nog even een vertaling van ons samlevingscontract door een beeedigd vertaler regelen dat vervolgens ook gelegaliseerd moest worden. De experts gaven ons een kansje.



Gelukkig zou ik toch al voor een weekje naar NL afreizen om nog even de vriendinnen te zien, Amsterdam te voelen en een Coachingscursus te volgen dus dat zou ik dan mooi kunnen combineren. Het werd een fantastische week met veel sneeuw, meerdere bezoeken aan Den Haag omdat elke keer weer een instantie dicht bleek te zijn, maar gelukkig ook met gezellige dineetjes, bezoeken aan vrienden, shoppen, even lunchen in de Pijp en kaas halen bij Tromp!! Het was overigens allemaal niet gelukt als mijn ouders niet als koeriersdienst hadden gespeeld tussen Rosmalen, Den Haag en Hoenderloo...en dat ten tijde van het beruchte file alarm (dank je wel!).

Eenmaal weer terug in Thailand was het "het uur van de waarheid". Zouden deze documenten geaccepteerd worden of niet? De agent van het agentschap werd op pad gestuurd met wat extra geld en kwam terug met de officiele stempel!! Ik ben dan eindelijk hier in Thailand erkend als "legitimate spouce" van Remko. En hoe dat voelt? Als slagroom op de taart, heel echt en nu heb ik ook nog dit gevoel publiekelijk gedeeld met iedereen die dit blog leest....:-)!

Het leven van de pensionada's opa Loek en oma Anniek

Je bent gepensioneerd, je hebt alle tijd, je bent flexibel en houdt wel van een reisje; wat doe je dan?

Dan kom je naar Bangkok en geniet je van Mats! Opa Loek en oma Anniek hadden na enige aanmoediging vanuit Bangkok de stoute schoenen maar weer eens aangetrokken en de koffers gepakt. Dit keer werd het bezoek serieuzer aangepakt; Pa probeerde in de taxi Thais te praten tegen de taxichauffeur....maar ja als je links en rechts in het Thais door elkaar haalt dan wordt het toch lastig voor de taxichauffeur:-)! Maar goed, de ritjes naar de supermarkt en het terras werden hoe dan ook gevonden.





Voor Mats was het een groot feest. Knuffelen met opa en spelen met oma. En natuurlijk naar het strand! Rustig op opa's rug zwemmen en actief voetballen met oma (want opa is van nature "iets" luier dan oma en Remko was nog werken)...

Naar het strand wilde Mats wel maar dan wel ver weg blijven van de zee en vlakbij een strandbedje. Mats is duidelijk nog geen zeebonk....alhoewel hij wel zo in het zwembad duikt en zelf probeert te zwemmen. De strandvakantie had ook nog andere hoogtepunten; Mats at voor het eerst friet en een pannenkoek! Niet dat hij dit nog nooit eerder had gekregen maar hij maalde er niet naar (Rijst heeft nog steeds zijn voorkeur). Rem heeft in het weekend zijn eerste kitelessen gehad en een heus kitesurfpak aangeschaft dat ook bescherming moet bieden aan de beruchte Jellyfishes (kwallen).

Hier de zwem-impressies van Mats met opa Loek en oma Anniek: