Merlijn op bezoek!

Het leven als expatvrouw begint te wennen; vaders aan het werk in China, moeders op Koh Samet met zoonlief en Merlijn!

Met Merlijn weer heerlijk bijgekletst en je merkt dan hoe lekker het is om weer eens ongenegeerd te kunnen "ouwehoeren", niet hoeven af te tasten (wat kun je al wel zeggen en wat niet), en je hebt maar een paar woorden nodig om elkaar te begrijpen...

De tegenhanger is; het missen van je vrienden wordt dan ook echt even tastbaar....Je zit hier immers in een opbouwende fase van mogelijke vriendschappen (of anders gezegd; je komt hier nog niet veel verder dan her en der wat contacten:-)).

Koh Samet is een eiland 2,5 uur van Bangkok. Zon, blauwe zee en witte stranden; wat wil je nog meer?! We hadden een prima resort; voor Mats werd zelfs de mango van het vasteland gehaald. En een zwembad dat zo lijkt over te lopen in de zee...hmm. Een beetje jammer; meneer vond het de zee maar niets (waarom maken die golven zoveel lawaai??) en dat zand was ook maar zo zo. En dat terwijl Mats op de creche in NL alleen maar in de zandbak wilde. Wellicht was deze zandbak iets te groot voor hem...wie zal het zeggen?! We moeten dus snel nog maar een keer terug om hem te laten wennen:-)!!






Mats met zijn voeten in het zand.....



Terug in Bangkok hebben we nog wat toeristische activiteiten ondernomen; naar de floating market, een wandeling door Chinatown, tochtje over de Khlongs, What Po en natuurlijk gewinkeld om de dag vervolgens af te sluiten met een voetenmassage...Vrijdagavond was Rem weer terug uit China en toen hebben met zijn allen Indiaas gegeten en de avond afgesloten met een laatste drankje...voor die avond.. Het was super gezellig Merlijn!






Zondagochtend is Rem weer vertrokken naar India en Merlijn is diezelfde avond ook weer naar NL gevlogen. Nu dus alleen met Mats. Dat is wel weer even wennen. Aan de andere kant; ik kan weer even bijkomen. Vorige week was Rem ook weg en naast de hele leuke activiteiten met Merlijn, staat er 's-ochtends ook een heel lief ventje te springen in zijn bed! Ben nu ook gewoon moe (maar voldaan!). Volgende week is het ook nog even doorbijten (Rem zit dan in Zweden) maar goed: half oktober kunnen we in ons huis! Daar heb ik erg veel zin. Eindelijk weer de eigen spullen...en is Rem even klaar met reizen!

Mats in de "vakantieblues"...

Opvoeden is een kunst

Hier even een berichtje van mij, Mats.

Dat werd tijd ook, dacht ik zo; er wordt van alles over mij geschreven en er worden allerlei foto's van mij gepubliceerd zonder dat ik daar iets over te zeggen heb. Wel allemaal voor een goed doel; voor het thuisfront en dan met name voor de opa's en oma's die mij erg missen en zo toch iets mee krijgen van mijn ontwikkeling; Mats geeft kusjes, Mats kruipt, Mats loopt aan 1 hand, Mats zit op zwemles en ooohhhhh wat wordt hij groot!!

Dat laatste vind ik niet vreemd; het fruit is hier geweldig, ze hebben geitenmelk (goed voor mijn koemelk allergie) en ik krijg hier zelfs rijstenwafels en soepstengels. Het gekke is dat sinds we hier zijn eet ik liever rijst dan brood...

Ik ben inmiddels ook helemaal in de skype-wereld opgenomen; als ik de begin tune van skype hoor, kruip ik als een gek naar de computer want ik weet dat we dan gaan praten met Nederland! In het begin best even wennen maar nu ben ik niet meer weg te slaan. Zeker niet als ik de opa's en oma's in beeld heb. Hi hi..soms vergeten ze te praten tegen mijn ouders en babbelen ze in babytaal naar mij....eigenlijk zouden we het keer moeten opnemen...Maar stiekem vind ik het natuurlijk erg leuk. Ik versta die babytaal heel goed dus dat communiceert wel lekker en daarbij dan zie en spreek ik toch maar mooi mijn opa's en oma's en dat is top want die mis ik toch wel een beetje.

Nu ik ouder word, merk ik dat mijn ouders zijn begonnen met opvoeden. Daarbij valt op dat papa voor de rust zorgt en mama voor de vooruitgang. Wel een lekkere combi moet ik zeggen. Zonder probleem gooit mijn moeder mij kopje onder tijdens de zwemles en zet ze de douchekop steeds maar weer op mijn hoofd om mij te laten wennen aan het water in mijn ogen (dat laatste vind ik niet zo top), terwijl ik met papa op zaterdag, als we een keer met zijn tweeen zijn, lekker cappucino gaan drinken bij de Starbucks. Dan hoef ik niets, mag ik alles. Pap wordt daar al Khun Remko genoemd ("Khun" Remko is hier spreektaal voor meneer Remko)..schijnt hij elke dag te komen (ja, er wordt hier zo hard gewerkt...).

Ik heb trouwens wel iets nieuws uitgevonden (naast de stopcontacten, de opladers, de telefoon e.d.); als ik mijn zin niet krijg dan ga ik als een houten plank op de grond liggen. Dan krijg ik vanzelf aandacht (hoop ik). Wellicht een leuke tip voor mijn vriendjes en vriendinnetjes in NL. Hoor graag jullie ervaringen hiermee (of als je andere tips hebt...)!

Na goed, ik moet nu snel mijn bed in met broer konijn want morgen ga ik weer zwemmen samen met de cauffeur, Phi Som en mijn moeder (het lijkt wel een olympische delegatie....alleen Erica Terpstra ontbreekt nog om mij aan te moedigen..en prins Pils om mee te hossen).

De mazzel!!



Mats

PS donderdag komt Merlijn (erg leuk en gezellig!!), een vriendin van mijn moeder, en gaan we heerlijk een paar dagen naar Koh Samet! Pap moet naar China voor zijn werk...

Kopje onder! De eerste zwemlessen van Mats...

We hebben een huis, een heerlijk vooruitzicht!!

Het was afgelopen week een week van regelen; Remko heeft zijn workpermit formeel geregeld, er is een Thaise bankrekening geopend en we hebben een huis!! Afgelopen maandag is de borg betaald en dat is hier bepalend. Heerlijk, een eigen vertrouwde plek (redelijk) in het centrum, in een leuke buurt, vlakbij de BTS (skytrain) en winkels en ook vlakbij een aantal vrouwen van het hockey die ik inmiddels heb leren kennen...en het belangrijkste; met genoeg ruimte voor logees en een eigen zwembad!! Dat alles op een mini-compound van 5 huizen met 24 uur bewaking. Met name Remko vindt dat laatste erg prettig voor als hij moet reizen en daar heeft hij ook wel gelijk in. Bangkok lijkt veilig tot nu toe, maar er is (helaas) een groot verschil tussen arm en rijk...

Wat nog niet geregeld is, zijn de verblijfsvergunningen voor Mats en mij.....vantevoren hadden we navraag gedaan of ons samenlevingscontract en de geboorteakte van Mats voldoende zouden zijn voor onze verblijfsvergunningen. Dat leek zo te zijn en je voelt het al aankomen dat blijkt nu anders te liggen...de documenten moeten eerst in NL worden gelegaliseerd want dat doet de NL ambassade in Thailand vreemd genoeg niet (andere ambassades wel!). Daarna moet de Thaise ambassade in Nederland er nog een stempel opzetten en dan pas kan de aanvraag in Thailand in behandeling worden genomen. Als jullie dit lezen dan maken jullie je wellicht al op voor een leuk feestje in Nederland of in Thailand maar wij gaan er vooralsnog van uit dat het zo gaat lukken!!

Naast het regelwerk hebben we in de avonduren Bangkok verder ontdekt; de lancering van SAP betekende voor Rem een etentje met het werk om dit hoogtepunt (?) te vieren, daarnaast zijn we ook nog samen op pad geweest en ben ik nog naar een borrel geweest van het hockeyteam...

Nu de nanny weer terug is (Phi Som was met een ander stel mee naar Koh Samui voor een huwelijk) ben ik vrijdag gaan fietsen door Bangkok (georganiseerd via een Nederlander). Erg gelachen; je zou toch zelf niet snel op de ring van Amsterdam gaan fietsen. Hier kan alles maar of het goed is voor je longen betwijfel ik (afgezien van de veiligheid...)! Gelukkig snel de Khlongs ingedoken en de echte Thaise wijken. Zelf kom je hier niet snel; niet alleen omdat dit ook de armere wijken zijn maar bovenal omdat je dit echt niet vindt en de weg terug ook niet overigens. Het was wel een echte toeristische actie, toch erg leuk!





Zaterdag met Angelique (Nederlandse dame die met haar familie ook in Oakwood zit (ons appartementencomplex)) naar de weekendmarket geweest. Met haar op zoek geweest naar (tuin)meubels, borden en andere hebbedingen voor het huis. We waren er om een uur of elf en vertrokken rond vier uur: ik denk dat we slechts een kwart gezien hebben van de markt.....daarnaast ben je niet de enige op de weekendmarket....

Dsicovery Thailand 2009; de vakantiebeurs van Bangkok in de RAI van Bangkok; daar moesten we heen voor de mooiste aanbiedingen voor een weekendje weg in eigen land. Wij ernaar toe op zondag met Mats in de kinderwagen. Echter zoveel Thaise mensen heb ik nog nooit bij elkaar gezien. Het leek wel of alles gratis was. Er was geen doorkomen aan met Mats. Dus Remko en Mats naar de Starbucks (DE favouriete plek van Rem en op elke hoek van Bangkok tot vinden) en ik heb me in de menigte laten opnemen op zoek naar de mooiste plekjes van Thailand....dus als je een leuk adresje in THailand zoekt, laat het even weten!!

Sas, nog ontzettend bedankt voor je pakket met spullen; niet alleen heel handig, het blijft altijd leuk om post te krijgen! De slaapzak heeft Mats al aan gehad vannacht...

Langzaam maar zeker vinden we onze weg en straks met een eigen huis hebben we hopelijk ook een vast rustpunt in de hectiek van Bangkok. Daar kijken we erg naar uit. Toch blijft het jammer dat we de leuke dingen in Nederland moeten missen. Mep; jammer dat we niet bij je feestje konden zijn! En dan is het niet alleen de heerlijk wijn die we missen.....