donderdag 17 februari 2011

Hup holland hup...



Je land vertegenwoordigen blijft toch leuk. En waar het vandaan komt geen idee maar meteen komt daar die competitie om de hoek kijken; je wilt toch dat jouw land het leukst is of in ieder geval goed is vertegenwoordigd.



Nog meer dan vorig jaar hebben we dus alles uit de kast gehaald voor international day op de school van Mats; we waren zelfs verkleed als echte kaasmeisjes (met dank aan de Brabantse carnavalsvereniging)...tja zwanger of niet charmant is iets anders. Opa Wim kon natuurlijk niet achterblijven en had voor het festijn de klompen aangetrokken.



Zo nog op international day en dezelfde avond in het vliegtuig naar huis...maar wel verliefd!



Daarnaast kon elk kind een typisch Nederlands schilderij maken met voorgeknipte tulpen op een oranje frame. Wellicht geen Van Gogh met de zonnebloemen maar toch heel nederlands...Dit was leuk bedacht maar dat betekende wel de hele week tulpen in de kleuren rood wit blauw, bladeren en stengels voorknippen zodat de kids alleen nog maar hoefde te plakken...Met dank aan Wim (!) die zijn roeping als leraar handenarbeid toch is mislgelopen naar mijn idee. Ook was er een Nijntje van hout gemaakt waar de kinderen door de ballongaten ballen konden gooien. Nijntje is namelijk ook een echt NL product, daar had ik nooit zo bij stil gestaan.



Helaas heeft Mats (waar het dan toch om te doen is geweest) er niet zoveel van meegekregen. Hij is nog wel in zijn oranje voetbalpak naar school gegaan, maar een uur later konden we hem naar huis brengen omdat hij (zoals in de vorige update al gemeld) het virus dat oma Marion al eerder te pakken had, had overgenomen. Jammer maar moeders en opa hebben de stand goed vertegenwoordigd en er hangen nu wel mooi 40 Nederlandse schilderijen in Bangkok aan de muur!! En dat alles bij 36 graden in de schooltuin zonder wind....pffff.



Als ik dit schrijf dan denk ik met enige weemoed aan Nederland. Misschien komt het doordat ik zwanger ben, maar ik kan me dat broodje kroket met mosterd maar niet uit mijn hoofd krijgen de laatste dagen. Vruchtenhagel, bostogne koeken, broodje kroket, kaas, broodje kroket, ontbijtkoek, augurken, broodje kroket, vanilla yoghurt, lekkere vleeswaren, kip kerrie salade, broodje kroket...om maar te zwijgen over de filet american van de Hergo in de Maasstraat (maar ja dat had ik toch niet gemogen...)...hmmmm...

vrijdag 11 februari 2011

Het jaar van het konijn



Het jaar van het konijn. Volgens de media hier een bemoedigend jaar met meer hoop en vertrouwen ondanks de huidige wereldproblematiek. Een jaar dat in het teken zal staan van persoonlijke groei en ontwikkeling! Veel mensen zullen gaan nadenken over waar hun prioriteiten liggen en een deel zal hun manier van leven ter discussie stellen....Voor Rem, als waterbufelo ligt er een carriere swift in het verschiet (??)...en voor mij als haan wordt dit het jaar van ontwikkeling en nieuwe opleidingen...nou, we zullen zien!! "Mats de rat" vindt alles prima zolang we maar van elkaar kunnen genieten...

Het was voor Wim en Marion hun eerste bezoek aan Thailand en zij zijn bijna vier weken bij ons geweest en ook met hen hebben we weer heerlijk kunnen genieten van elkaar, Thailand en het Thaise eten. De weken zijn omgevlogen en Mats heeft zich volledig kunnen uitleven met opa Wim en oma Marion (oma Sjon). Mee de zee in, vogels kijken, met opa naar de boksschool fietsen, met oma lezen op bed, door opa en oma naar school gebracht worden, samen op de achterbank van de auto, opa het zwembad induwen. Kortom het kon niet op.



De warmte had zich aangepast aan de wensen van Marion zodat het hier goed was vol te houden. In de ochtend konden vaak alle ramen en deuren open zodat een koele bries door het huis heen kon trekken.



Naast alle gebuikelijke bezienswaardigheden (het paleis, Wat Pho, China Town, The Golden Mount, de fietstoer door Bangkok, boottochtje door de khlongs, wandelen in het Lhumpini park en het Jim Tompson House) hebben we ook nieuwe activiteiten ondernomen. Zo hebben we bij Helping Hands (een organisatie in de sloppenwijk van Bangkok) een kookles gevolgd nadat we eerst de plaatselijke markt bezochten die bijna dag en nacht open is. Vreemd om daar rustig een poes te zien liggen tussen alle vissen(?!). Ook hier lag het vlees open en bloot in de stalletjes. Daarnaast kon je een onsje grote dode mieren kopen of een pond kakkerlakken om te frituren....







Natuurlijk ontbrak een tripje naar de zee ook niet. En daar geschiedde een wonder; Mats die zo de zee in liep en aan de hand van opa of oma hele wandelingen maakte in de zee! Eindelijk! Rem en ik konden voor het eerst op een bedje een boek lezen...Hij was de zee niet meer uit te krijgen. Het liefst liep hij in zijn blootje rond met zijn schep, bal of frisbee...het blijft natuurlijk wel een Van de Peppel:-). Een natte plakkende zwembroek is namelijk maar niets. En ook de boottrip ging soepeler dan de vorige keer. Mats is nog steeds geen zeebonk maar met fijngeknepen ogen riep hij toen de motor zachter werd gezet spontaan; "We zijn er hoor!" tegen ons om vervolgens het hele weekend grote verhalen op te houden dat hij met de boot op pad wilde...de held.





Vorig weekend zijn we een lang weekend met het vliegtuig nog naar Chiang Mai geweest.



Omdat we maar 1 middag in Chaing Mai zelf waren hebben we ons laten vervoeren in een heuse tuk tuk, tot grote pret van Mats! Met zijn vijven in de tuk tuk en een buggy; niet gek dat Rem zijn benen niet meer kwijt kon en ongeveer op schoot zat bij de chauffeur....



En natuurlijk ontbraken de bezoeken aan een aantal tempels en een waterval niet:





Het resort in Chiang Mai lag midden in de bergen buiten Chiang Mai aan een waterval (die je niet uit kunt zetten als je het geluid zat bent..) en was opgefleurd met allerlei vogels die daar in een kooi zaten of los rond liepen. De blauwe pauw was Mats zijn favouriet! Enig nadeel; bij elke activtiteit moesten we de berg af rijden (8 km) wat 1 keer resulteerde in een overgevende Mats op schoot van oma...maar een bezoek aan het olifantenkamp maakte voor Mats alles weer goed. Zeker als opa daarna een olifant nadeed. Jammer dat we daar geen filmpje van hebben...





Ook hebben we met zijn allen (!) een geweldige fietstocht gemaakt. Ondanks mijn 27 weken buik (en ook dit keer is het echt al een buik waar je niet omheen kunt), Marion's conditie en Mats zijn leeftijd ging het heel soepel. Mats in een karretje achter de fiets van Rem en Marion en ik in ons eigen tempo langs de rijstvelden. De eerste 5 minuten keek Mats nog de kat uit de boom maar daarna riep hij alle namen van de dieren die hij zag en hoorde je hem vervolgens "kukeleluuuu of boeeeehh" roepen. Hij had het er maar druk mee met het nadoen van alle dieren die hij zag.





Een ander hoogtepunt tijdens de Chiang Mai trip; Slapen in de Four Seasons behoorde weliswaar niet tot onze mogelijkheden maar dat betekent niet dat je daar niet kunt eten! Wat een uitzicht en wat een eten....en Mats? De charmeur zat de hele avond naast een bloedmooie Thaise dame die voor de traditionele Thaise achtergrondmuziek zorgde.



Wim heeft er overigens een bewonderaarster bij; Phi Som. Als een echte leermeesteres onthulde zij aan hem met plezier de geheimen van de Thaise keuken. Een prima duo die twee; De lemon grass chicken smaakte super. Marion heeft er een concurrent bij:-).



Helaas dat Marion in de laatste week nog last heeft gehad van de maag. Natuurlijk mag dat de pret van de weken ervoor niet drukken maar leuk is anders. En aangezien Marion en Mats allebei een Rat zijn in de Chinese astrologie, kon Mats niet achterblijven. Ratten zijn namelijk enorme loyaliteitsfiguren; nou dat hebben we geweten met die twee! Wim kan er een bewonderaarster bij hebben, Marion heeft er ook een Thaise god bij (naast haar andere blonde mannetje in Heteren natuurlijk)!!

Het zal stil worden zonder opa en oma en een Rem die volgende week in China zit...terug naar het werkelijke leven...