Als de kat van huis is...

Als de (mannelijke) kat van huis is...lopen er ineens 9 gele Thaise mannen in je huis....om je huis in te pakken, dat dan weer wel. Wel fijn overigens deze mannen; bij 40 graden verhuizen is je energie level toch iets anders. Dat betekent dat alles er rustig aan toe gaat. Kan me dat nu veel beter voorstellen dan drie jaar geleden!

Voor Mats en Dex had ik in eerste instantie geregeld dat ze bij de buren konden blijven tijdens de verhuizing. Dat wordt altijd zo aardig geadviseerd zodat je je handen vrij hebt voor de verhuizing. Uiteindelijk liep het totaal anders; Dex en Mats vonden het allemaal wel interessant en zijn dus uiteindelijk gewoon thuis gebleven. Dex die een beetje tussen deze gele mannen aan het spelen was en Mats die opgewonden de hele dag rondom de gele truck te vinden was.

Rem zit nu in Nederland voor de komende weken en heeft inmiddels een (huur)huis en een school voor Mats gevonden!! Bussum wordt het. Wel fijn dat de container nu niet doelloos naar Nederland gaat maar een heuse bestemming heeft! Waarom Bussum? Goede vraag. Geen van ons kende dit dorp/stadje...dus dat wordt nog spannend! Maar goed een tuin en een rechtstreekse treinverbinding nar Amsterdam WTC deed ons uitkomen in Bussum. Dus wie heeft er nog voor Rem een bordeaux rode bandplooibroek in de aanbieding?? Het zal nog even schakelen worden; van 400m2 met zwembad naar een huis van 125m2....aan de andere kant; wat heb je nodig?? En straks weer heerlijk fietsen en wandelen! En weer genieten van alle vrienden en familie.

En omdat vele ons, of beter mij, nog lang grinnekend zullen gaan vragen hoe het leven nu is zonder nanny (en terecht); hier even een steek onder water voor iedereen die klaagt over het warme weer in NL: Geniet van het lekkere warme NL weer, het kan altijd erger (zie foto hieronder) of het regent en het is koud...lekker toch dat eindelijk mooi weer is NL! Hoop dat dat zo blijft als we aankomen zodat de overgang niet te groot zal zijn!

Als de kat van huis is dansen er niet alleen 9 Asian Tiger mannen in je huis maar danst dit muisje ook nog even mee op het jaarlijkse Braziliaanse carneval bal in een bijpassend outfitje na een dag ervoor een monster te zijn geweest bij Lady Gaga....(voor diegene die niet bekend zijn met deze diva; zo noemde zij al haar Thaise fans...). En dat allemaal op hoge hakken bij 36 graden zonder manlief...

Na deze laatste uitspattingen is nu het aftellen echt begonnen en maken we ons op voor een nieuw avontuur!Terug het gareel in;-)...

Down under....en Dex 1 jaar!!

En ik was nog wel zo trots dat we toch altijd met enige regelmaat iets via dit blog lieten horen van ons... Excuses zijn er niet, wel mooie verhalen die dus niet altijd hun weg hebben gevonden naar dit blog...en als klap op de vuurpijl; we komen begin juli definitief terug naar Nederland! Rem start dan in een nieuwe baan op het hoofdkantoor van Akzo in Amsterdam. De kogel is nu echt door de kerk. Superleuk om weer een nieuwe uitdaging aan te gaan, iedereen weer te zien (en dit keer niet voor maar drie weken) en weer een nieuw leven op te bouwen in Nederland. Tegelijkertijd zullen we (ieder op zijn eigen manier;-)) het leven hier in Bangkok ook gaan missen. De jongens weten nog van niets maar wij al te goed! Dus nu funda afstruinen op zoek naar een huurhuis om rustig te kunnen landen en de boel in NL weer op te zetten. En ook een school vinden voor Mats want hij wordt in juli vier...inpakken nu dus en hier nog de laatste dingen inslaan voor in NL! Tja, wat een tijd hebben we hier meegemaakt. Tijd om daar nu rustig op terug te kijken hebben we nog niet. Alles op zijn tijd. Nu eerst een huis.... Het lijkt al lang geleden maar vorige maand zaten we nog met zijn vieren "gewoon" in een camper en trokken we door Australie! Achteraf een hele mooie afsluiting van een bijzondere periode hier in Azie.

Kangaroes voor je camper, ongerepte stranden, heerlijk (westers) eten, geweldige wijnen, gras voor de camper, niet te warm, indrukwekkende natuurparken, Mats die Rem meehelpt met watertanken of het aanleggen van de electriciteit en buiten eten voor je camper...wat een leven!

Was het dan allemaal koek en ei?? Toegegeven; we hebben de eerste paar dagen even moeten wennen. Bij binnenkomst kregen we al een boete van EUR 220 voor een bakje druiven en twee bananen (high risk items..), het duurde slechts drie uur voor we de camper meekregen en moesten toen weer terug omdat de automaat het niet goed deed en vervolgens kwamen we in de file in Sydney terecht om 's-avonds om acht uur bij een gesloten camping aan te komen....en dan hebben we het niet over Dex die de jetlag op zijn eigen manier verwerkte. Maar na een paar dagen kwam daar de balans, was iedereen weer een beetje uitgeslapen, werden we gegrepen door de echt nog ongerepte natuur en realiseerde we ons hoe goed we het hadden en genoten we van de boys die het super naar hun zin hadden. Het woord "naar huis" is bij Mats niet een keer gevallen. Hij vroeg elke dag of we niet nog een dagje op deze caming konden blijven.

De vakanite hebben we afgesloten op een farmstay in het natuurpark Lemington, vlakbij Brisbane. Dex tussen de kippen, Mats die alle dieren mocht voeren en wij genietend aan de wijn en het immense uitzicht op het park. Ook hier weer de kangaroes voor de deur, maar ook paarden en koeien...de laatste middag werden we nog meegenomen naar een beek voor een Australische picknick. Met de voeten in het water terwijl je maaltijd verderop wordt klaargemaakt. Wat een leven...! We hebben genoten!

En dat terwijl een week voor onze vakantie we ook nog van alles hebben ondernomen met Michaela en haar zoon Jasper die Bangkok in een week deden. Mich; je conditie mag dan misschien niet optimaal zijn, maar je moet toch van goede huize komen wil je al datgene kunnen doen wat jullie gedaan hebben!! Het was heerlijk dat jullie er waren! En vorige week nog een ander hoogtepunt om bij stil te staan; Dex 1 jaar!!! En wat een man is het al! In diezelfde week is hij gaan lopen, wijst hij alles aan wat hij wil, eet hij als het aan meneer ligt gewoon mee (van gehaktballen, asperges, frieten tot de milde curries van Phi Som!) En zelfs bij zijn laatste inenting gaf hij geen kik en keek alleen maar vragend naar de dokter. Ongelovelijk! Het blijft raar dat je deze eerste verjaardag niet met de familie en vrienden in NL kunt vieren, gelukkig merkte hij daar zelf weinig van! En de komende jaren kunnen we dit alles weer gaan inhalen!