Het was vorige week een week van werken, naar school, een kapotte wasmachine maar ook de week van afscheidsfeestjes, een super gezellig etentje op vrijdag met vrienden en "De Bangkok open" van Rem op de Racket Club...
Waar te beginnen?
Werken in Thailand blijft een apart fenomeen. Zowel Rem als ik worden door het werk meer en meer in de Aziatische cultuur getrokken. Hoe dit is, is soms moeilijk te verwoorden, zeker op een weblog, maar het voelt alsof je als enige Nederlander in tram 13 zit naar het Mercatorplein in Amsterdam....en dan gaat het er helemaal niet om dat je een andere huidskleur hebt!! Je bent gewoon anders, je begrijpt dingen niet en het gaat soms echt tegen je natuur in. Zo heb ik maar in mijn mailbox een folder aangemaakt met “uitstaande acties”; een e-mail wordt vaak gewoon niet beantwoord, zelfs niet een uitnodiging voor een afspraak....Ik heb collega’s gezien die over hun computer liggen te slapen en onder het mom van quality time wordt er een keer in de maand met de afdeling samen gegeten (wat heel leuk is) om vervolgens anderhalf uur spelletjes te gaan doen met elkaar op hun “Hello Kitty” sloffen...Mijn eerste Management Meeting bestond naast de normale toespraken uit een zang contest tussen de verschillende afdelingen....inclusief video’s en dansjes...De verklaring voor dit alles? Zorg voor genoeg “Sanuk” (lol/gezelligeheid) dan wordt je vanzelf “Sabai” (gelukkig)...en dat nemen die Thaien dus redelijk letterlijk.....
Al met al gaat Thailand voor ons meer betekenen dan strand, zee, mooi weer, lekker eten en die eeuwige glimlach. Na de periode dat alles nieuw en indrukwekkend is, komen we nu langzaam in de fase dat we de verschillen echt merken en niet altijd meer begrijpen. Ons is in ieder geval verteld dat de laatste fase de acceptatie is; daar gaan we dan maar op wachten!!
Heerlijk dus om in de tussentijd even met wat vrienden te lachen om dit alles en gezamenlijk van de goede dingen van Thailand te genieten; het eten. Helaas heeft Rem zondag “de Bangkok Open” niet gewonnen, maar de eerste gewonnen wedstrijd hebben Mats en ik met eigen ogen mogen aanschouwen. Mats voor het eerst mee en dat ging wonderwel goed. Met een eigen racket in de hand en in de andere hand de tennisbal stond hij naar zijn vader te kijken om het vervolgens na te willen doen. Met wat koekjes en drinken kon ik hem nog wel aan de zijkant houden...Zondag heeft hij een echte leren voetbal (WK 2010) gekregen van Rem en nu is Mats helemaal door het dolle heen. De guards, Rem, Som iedereen moet met hem voetballen en anders voetbalt hij binnen. Zo ook gisteren toen NL speelde tegen Denemarken. Ik mocht van Mats staand kijken als ik maar af en toe ook tegen zijn bal aantrapte....
Nog anderhalve week en dan zijn we heel even in NL voor het huwelijk van Maarten en Simone! Het wordt een flitsbezoek dus tijd voor een jetlag hebben we niet...
