The Buttercups..

Het haar eraf en dus naar een nieuwe klas!

De school had mij al meerdere malen geprobeerd te bellen, maar zonder resultaat. Het duurde Mats duidelijk te lang om op de goedkeuring van zijn moeder te wachten. En dus op de tweede schooldag zag Mats zijn kans. In de "Tjuk Tjuk train" ging hij braaf naar binnen. Dat is best een geestig gezicht; de kinderen vormen twee aan twee een rij en gaan dan als een treintje naar hun klas. So far so good. Linksaf is de klas met de allerkleinsten en rechtsaf gaan de al iets grotere kinderen naar hun klas toe. Mats zit bij de Bleubells, de klas voor de allerkleinsten bij juffrouw Mariepaul uit Frankrijk.

Dit jaar zijn er maar liefst 8 nieuwe kinderen in zijn klas bij gekomen. Wel allemaal van zijn leeftijd. Dat zijn dus 8 kinderen die huilen bij het vertrek van hun ouders....en daar had Mats geen zin meer in. In de ochtend staat hij in zijn luier al klaar met zijn rugzak om om te vertrekken. Lekker naar school om te knutselen, te zingen, voor de waterplay en natuurlijk om met andere kinderen te spelen. Mats heeft geen tijd voor prietpraat, dus toen zijn klas linksaf ging om naar hun eigen klas te gaan, piepte hij er tussen uit en ging snel rechtsaf. Snel op een stoel gaan zitten en net doen of je neus bloed.

Het werkte! Eindelijk weer bij Morris in de klas en Max. Dat hij nu weer de jongste is maakt hem niets uit, hij kan weer gewoon spelen, knutselen en zingen! En de nieuwe juf is ook superlief.

Nadat ik de correcte telefoonnummers weer in het bestand had laten zetten, moesten we er allemaal wel om lachen. Wat een boef en bovenal wat een slimmerik. Dacht zijn moeder zeker altijd de snelste te zijn. Nou niet meer dus...

Met de groeten van Mats!

Naar de kapper...

Vrijdag was het dan zover; Mats voor het eerst naar de kapper! Ik had het al enige weken weten uit te stellen. Ik vind de krullen in zijn nek te leuk, maar het wordt echt te warm voor hem. En zoals een vriendinnetje hier al zei; het wordt tijd dat hij zich ontdoet van zijn babyhaar....of beter; dat zijn moeder afscheid neemt van de babytijd.....hmm.

Dar zaten ze dan Morris en Mats bij de kapper. Onder het genot van een DVD ging de schaar erin. Moest Morris nog dikke tranen laten, Mats gedoogde het knippen, maar daar was wel alles mee gezegd. Met argusogen keek hij naar de verrichtingen van de kapster.



En omdat moeders ook nog moest wennen aan het idee, ging het knippen uiteindelijk in drie fasen....! Eerst een kein stukje, toen nog wat meer. Het resultaat was dat Mats net een meisje was met een boblijn..dus toen ging de schaar er echt in; zijn haar werd in laagjes geknipt en daar ging dan definitief zijn mooie lange krullen....

Dit is het resultaat:





Na een dagje wennen moet ik toegeven; het staat hem goed en hij is inderdaad nu een echte peuter!

komkommertijd...

Het is al even geleden dat we wat van ons hebben laten horen. De reden?...Goede vraag. Hier is iedereen op vakantie in Nederland dus daar kan het niet aan liggen. De dagen vliegen gewoon om en in dat opzicht begint ons leventje hier op ons leven in Nederland te lijken....hmmm.

Een paar weekenden terug zijn we nog een lang weekend naar het strand geweest. Vier dagen even niets; zwemmen, eten, lezen en weer zwemmen. Mats was namelijk niet meer uit het water te krijgen; niet voor een sapje, een koekje en zelfs niet voor een banaan! Dus er zat voor ons niets anders op dan elkaar af te wisselen en ons dan om en om op te warmen voordat we weer een half uur het water in moesten. Het weer was nog steeds erg ok hoor maar gelukkig helemaal niet benauwd en er stond een zelfs een aangenaam frissere wind! Een heerlijke bijkomstigheid. Alleen zijn we dat niet meer zo gewend en voelt het water ineens koud aan. Met open plekken op zijn voeten (van het te lang in het water liggen dobberen) ging Mats weer mee terug naar Bangkok. Maar ach wat kon hem het schelen: hij had zich opperbest vermaakt en wij ook! Na het zwemmen moeten de mannen natuurlijk wel even bijslapen...



En als er niet gezwommen wordt dan wordt er gevoetbald....Mats gaat namelijk per september op voetballes en moet natuurlijk goed voor de dag komen als Oranje aanhanger...en zeg nou zelf; hij heeft toch echt wel het kapsel van een voetballer en de juiste blik in zijn ogen??




Komkommertijd is het ook voor Rem. Natuurlijk is er genoeg te doen, maar het kantoor wordt op dit moment verbouwd en dus kan Rem niet meer in zijn eigen kantoor werken. Een nieuwe baas dus weer nieuwe gekkigheden. En ook hier komen de cultuurverschillen om de hoek kijken ondanks het international karakter waarin hij zich begeeft.

De nieuwe baais is half Chinees en half Singaporees en helemaal into Feng Shui, dus nu moet er voor veel geld het kantoor worden verbouwd.............deurtje naar links, muurtje naar rechts, kantoor van Rem verdwijnt en wordt de entree voor het kantoor van de nieuwe baas. Maar als je kantoor dan eenmaal Feng Shui proof is, dan stroomt het geld waarschijnlijk vanzelf binnen! Totdat het klaar is, kan daar dus niet gewerkt worden. Het kan hier allemaal.....de dozen met de ordners staan dus bij ons thuis en Rem werkt half thuis en half op het Thaise kantoor....