De waai, curry en de Mexicaanse griep...

De week begon lekker. Iedereen weer een beetje bijgetankt, aan het werk, aan het sporten en Mats weer in het ritme van school en zwemmen...

En nieuwe ontwikkelingen die we ontdekten bij Mats:
Soms doet hij de "waai" na als hij iets krijgt. Dit is het Thaise "dank je wel"-gebaar waarbij je Kop Khun Krap zegt en een buiging maakt. Mats maakt dan een buiging met zijn hoofd en zegt dan heel zachtjes "krap"!! Echt heel lief...



Ook is hij te groot geworden voor aparte maaltijden. Hij at al een beetje mee met ons, maar nu wil hij niet meer van zijn eigen bord eten maar uitsluitend van ons bord (met een echte vork natuurlijk!). Om er zeker van te zijn dat hij hetzelfde grote mensen eten krijgt als wij. En dat betekende deze week onder anderen Thaise krab curry met rijst, Japanse curry, sushi en andere typische Aziatische gerechten!

Helaas duurde het "nieuwe eten" niet lang; Mats werd ziek dit weekend. En dan voor het eerst echt ziek. Wellicht een unicum dat hij (gelukkig!) tot nu toe nooit echt een zware griep heeft gehad, maar toch. Hoge koorts, een zware hoest, keelpijn, lopende neus etc. Dus geen nachtrust voor hem en voor ons. Hij werd ook steeds zieliger en het bed steeds vochtiger van het zweten. Hij kon ook nauwelijks meer adem meer krijgen; alles deed pijn, volgens mij. Tja en dan denk je toch even aan de Mexicaanse griep. Zeker ook omdat de kinderen in Thailand daarvoor niet worden ingeent. Ook niet de Nederlandse kinderen via de ambassade. Over gelijkwaardigheid gesproken (of had ik dit al eens geschreven?); de kinderen van de NL ambassade zijn wel ingeent, maar de rest van de NL kinderen in Thailand niet...gelukkig viert de ambassade wel Sinterklaas...

Dus op naar het ziekenhuis afgelopen zondag (bij gebrek aan huisartsen ga je hier meteen naar het ziekenhuis). Daar een test gedaan en in ieder geval medicamenten meegekregen voor de hoest, de lopende neus en wat zwaardere paracetemol. Gelukkig kregen we maandagavond het bericht dat er geen sprake was van een Mexicaanse griep, maar van een gewone griep...Inmiddels gaat het al weer een stuk beter met hem! Soms moet je maar het zekere voor het onzekere nemen..

Een ander fenomeen; het ziekenhuis in Bangkok. Wij realiseren ons dat dit een commercieel ziekenhuis is maar toch het kan!! Valet parking als je aan komt rijden (!!!), binnen een uur uit en thuis zonder afspraak (de dokter gesproken, test gedaan, medicijnen gekregen, verpleegsters in berenjasjes en noem maar op). We moesten er toch even om lachen maar toch; wat is nu lekkerder dan aan komen rijden, sleutels af te geven en met je zieke kind direct naar de dokter te kunnen. Bij de eerste hulp zal dit je in NL ook wel lukken maar het wordt een ander verhaal als het gaat om de polikliniek..en waar maak je het nog mee dat iemand je opwacht met een paraplu tegen de zon als je bij het ziekenhuis aan komt rijden en dan met je meeloopt tot aan de ingang?!!

Na goed; eind goed al goed. Iedereen kan weer rustig slapen:-)

Hier nog een paar foto's van onze kleine beer!

Mats in zijn eigen zwembad...

PS Het is zeker niet zo dat alles hier beter is hoor; afgelopen zaterdag zonder water gezeten (handig met een ziek kind) vanwege een waterpomp die ermee was opgehouden...nu alleen nog wachten op warm water in de keuken...overal hebben we warm water in huis maar daar niet meer ndat de waterpomp ermee ophield. Zal ook wel weer goedkomen.

Jeff en Marink op bezoek!

Met 35 graden in je bikini of zwembroek kerst vieren, blijft iets aparts. Maar we moeten zeggen dat het snel went als je op een mooi eilandje zit, in de zon, aan het zwembad met uitzicht over de zee en bovenal met Jeff en Marink op bezoek!

De eerste dagen in Bangkok met Jeff en Marink stonden in het teken van lekker eten, de heren aan het tennis (we zwijgen over de einduitslag..), het bekende boottochtje over de Khlongs, een fietstocht met Ko van Kessel (wij blijven tenslotte Nederlanders..), beetje shoppen (wie is hier de golddigger??!), filmpje pakken in Siam Paragon waar we liggend AVATAR hebben gekeken (helaas niet in 3D, want daar kon je de film alleen zittend bekijken?!!).... en een borrel op zijn tijd.









De unanieme slogan luidde dan al na een paar dagen; "Ik ga hier nooit meer weg..". Alleen Rem keek nog even vertwijfeld om zich heen; "Zwitserland is ook nog niet zo gek..". Jeff zag als ondernemer mogelijkheden; we zetten een compound op in Zurich en nemen Phi Som en Yout (de nanny en chauffeur) mee." "Kunnen we iedere avond toch nog een nat neusje halen", aldus Marink (spreekwoord uit de keurige en verantwoordde omgeving van Zeist wat zoiets betekent als de chili die af en toe in je neus schiet bij de Thaise maaltijden)..

Oh ja, tussen alle activiteiten door hadden we natuurlijk ook nog Mats die had uitgevonden dat wakker worden om 6 uur ook heel grappig is! Zeker als je ouders net iets te laat hun bed in waren gedoken. Tussen al deze actviteiten ging het "gewone" gezinsleven dus door, of zoals Jeff het verwoordde; "het coordineren van al het personeel"; wat eten we vanavond, welke boodschappen moeten er nog gehaald worden, van wie zijn nu die oranje boxershorts, wat maken we voor Mats klaar, wie blijft er vanavond bij Mats of zorgt Phi Som voor Mats...etc. Directeur Logistiek zou een betere benaming zijn voor de gemiddelde expatvrouw...:-).

En toen op naar Phuket. Heerlijk even 8 dagen niets. Gelukkig ging het eten en drinken gewoon door. Mats 8 dagen in zijn zwemsuit in het zwembad met de nieuwe playmobile boot van Jeff (een echte hit!), wij op het bedje of ook in het zwembad. Heerlijk!






Gelukkig ontbrak de kerstman ook niet...



De hoogtepunten op Phuket:

Het kerstdiner dat door de heren was ingekocht en klaargemaakt, daar kon geen student tegen op:-). Dit had helemaal niets te maken met de kookkunsten van de heren. Integendeel; zij hadden allerlei menu's in gedachten alleen sloten die niet helemaal aan bij het assortiment in de supermarkt op het vasteland van Phuket. Het menu?


Thai tapas:
Pate met brood
Fish cakes
~
Pasta tuna
~
Ola ijsje

Het zal niemand verrassen dat het wijnassortiment in de supermarkt wel naadloos aansloot bij de voorkeuren van de mannen! De Buddha op de schouw was onze kerstboom en rondom de Buddha lagen dus onze cadeautjes. Witte kerst of geen witte kerst; het was een top kerst!!

Ander hoogtepunt; de BBQ op het strand speciaal voor mijn ..e verjaardag. Helemaal super; met de champagne in het zand hebben we deze mijlpaal gevierd.






De avond daarvoor met Marink naar Patong geweest. Geen aanrader; wij waren in een wel heel slechte B-film beland. Het was te bizar voor woorden wat we daar gezien hebben en dan ook nog eens om twaalf uur daar jarig zijn. Het was zo surrealistisch en maf dat we ogen en oren te kort kwamen en in de ene verbazing na de andere vielen.

Oud en nieuw gevierd op het resort inclusief diner, Engelse DJ en vuurwerk op de zee. De "wens" lampionnen maakten de avond compleet.





Terug in Bangkok hebben we afscheid genomen van Jeff. Afgelopen donderdag mijn eerste opening gehad met de gallerie. Het valt nog niet mee om de gedachtes van kunstenaars te begrijpen en te verwoorden maar gelukkig ging alles goed. Vrijdag afscheid genomen van Marink en toen; slapen, slapen en slapen!

Het waren heerlijke weken, thanks Jeff en Marink voor jullie gezelligheid!!



PS Rem heeft met enige weemoed naar de foto's gekeken van een wit Wageningen...hmm een witte kerst was ook super geweest! Om maar te zwijgen van mogelijke schaatstochten. Ach je kunt niet alles hebben; schaatsen in je zwembroek wordt toch lastig..

Happy new year!!

Vanuit een warm Bangkok wensen wij jullie allemaal een geweldig mooi 2010 met veel gezondheid en warmte en al het geluk van de wereld. Maak van 2010 iets moois!!




Liefs,

Sybel, Rem, Jeff, Marink en Mats

Ekkamai Soi 10 Bangkok: de thuishaven voor Thailand beginners.

Tja, inmiddels zijn wij al weer enige tijd terug in het koude (witte!) NL, maar nog vaak denken wij aan het warme Bangkok. Hier een klein berichtje van opa Loek en oma Anniek.

Onze eerste indrukken bij aankomst in Bangkok: het zomerse jurkje van Sybel op het vliegveld, 30 graden verschil met NL, een heuse SUV Toyota met chauffeur waar we zo in kunnen stappen bij aankomst (en dat terwijl Sybel altijd heeft afgegeven op SUV’s om maar te zwijgen over Aziatische auto’s:-)).

Wij zijn klaar om de eerste stappen te zetten in het nieuwe leven van Sybel, Remko en kleinzoon Mats in Thailand met als thuishaven Bangkok.

Wat een geweldig huis met alles erop en eraan inclusief zwembad/beveiliging/bediening en wij konden kennis maken met de Thaise lunch: noeddelsoep met kip. Mats zat zich te verbazen wie deze vreemdelingen wel mochten zijn en zocht toevlucht bij zijn moeder. Oma Anniek heeft vooraf in Nederland haar gevoelens met rijst s’-morgens en rijst s’-avonds niet onder stoelen of banken gestoken. Maar dit was toch helemaal naar haar zin. Sybelle proficiat met deze overwinning.

We zullen er geen reisverslag van maken maar Bel en Rem hebben hun uiterste best gedaan om deze oudjes het naar hun zin te maken. Als Thailand voor beginners hebben wij met hun geweldige hulp het land met de glimlach kunnen ontdekken. Niet alleen door bezoeken aan Tempels-Shoppingmalls-Floating Market-Klongs- Grand Palace-chineese markten-parken-ritjes met de Sky trains en de (meter)taxies maar ook door ons te laten genieten van de heerlijke gerechten van de Thaise keuken op prachtige locaties zowel aan de rivier, op een terras bovenop het dak van een gebouw met uitzicht over Bangkok en koffiedrinken bij de Starbucks. Het was gewoon genieten. Ook zijn we nog even naar Chiang Mai geweest, de roos van het Noorden.



Daarna weer heerlijk genieten van Mats en het zwembad in Bangkok. Remko werkt intussen aan zijn internationale ervaringen bij een Multinational en Sybel is druk bezig met haarzelf in te werken bij de art gallerie. Als zij teveel afspraken heeft op één dag worden wij met Yut, de chauffeur, op pad gestuurd naar historische bijzonderheden zoals de liggende Boeddha en het koninklijk paleis en bezoeken wij de historische stad Ayutthaya met veel oude ruïne tempels. De nanny Phi Som leert ons bijzonder thais fruit eten en zij kan voortreffelijk koken en liefdevol Matsie verzorgen. Opa Loek wordt voortaan BIG Opa (door haar!) genoemd!!

We sluiten de vakantie af met een lang weekend Hua Hin met zijn allen. Mats kan eindeloos met zijn vader in het water spelen, opa en oma vliegen van de waterbaan. Het waren heerlijke dagen; we passen nog een keer op zodat Sybel en Rem op pad kunnen. We zeggen tegen elkaar dat we dit vaker moeten doen; wellicht overwinteren in Hua Hin volgend jaar?!

Terug in Bangkok gaan we ons opmaken voor het vertrek naar Schiphol, nog eerst moet Oma Anniek zich hinderlijk stoten aan de tenen, want lopen met open schoenen in Bangkok is gevaarlijk de trottoirs zijn hier berucht vanwege de enorme gaten die er in zitten en zo te zien ook jaren blijven zitten. De trottoirs zijn hobbelig waardoor je makkelijk struikelt en je tenen stoot. Soms zijn de randen van trottoirs ineens heel hoog, of er staan brandbluskranen midden op de stoep. Vaak heb je dat niet in de gaten of bent te je laat.



Ekkamai soi 10 aan Sukhumvit is super gastvrij en wij zijn gerustgesteld en blij om dit te zien en te mogen meemaken. Na onze mening is geen andere wijk als Ekkamai is zo representatief voor de contrasten in Bangkok. Wij hebben veel gezien van Thailand en genoten van jullie en kleinzoon Mats!!

Kop khun krap/ka,

Opa loek & Oma Anniek