De kerstman himself..

Santa Claus en het eerste optreden van Mats...

Je zal maar bijna anderhalf zijn en je moet optreden met je klas...tot overmaat van ramp moet je ook nog Twinkle star zingen, terwijl je nog geen woord spreekt (zelfs geen mama, papa zegt) laat staan Engels spreekt.

Hoe doe je dat dan?

Vorige week was het zover; Annabel's, de school van Mats, zou een kerstoptreden verzorgen. Ouders moesten een wit t-shirt regelen, 2 cadeautjes kopen (eentje voor je eigen kind en eentje voor iemand in het weeshuis), er moest een familie foto worden ingeleverd en op de dag zelf moest je een dinner plate meenemen voor het eetfestijn na de show. Ik begreep er maar weinig van, had het die week best druk (vraag me niet waarmee!) en een wit t-shirt kon ik nergens vinden (terwijl vaderlief altijd in een wit t-shirt loopt ja ja). Ik kon me dan ook weinig voorstellen van een show door kinderen van anderhalf tot 3 jaar. Maar goed; uiteindelijk in een supermarkt voor EUR 2 een shirt gekocht dat veel te groot was, in hemd vorm. Meer was er niet te krijgen.

Dus wij met cadeautjes, dinnerplate, wit t-shirt naar school (en gelukkig toch nog snel de kleine camera meegenomen). Het was werkelijk ongelovelijk wat ze daar hadden klaargespeeld; een heel podium, alle kinderen hadden een op maat gemaakt pakje aan (op het t-shirt na dan) en de show was echt ongelovelijk knap gemaakt.

En het optreden van Mats? Die was geweldig; heeft geen noot gezongen maar was wel wat je zegt zichtbaar op het podium.





De kerstman was nog een beetje eng, maar de popcorn op het einde maakte veel goed! En ik? Ik was gewoon trots....op die kleine beer die met zijn bijna anderhalf jaar al wel mooi naar school gaat (en dat is hier toch echt een beetje ongebruikelijk...)!

Roger Federer in Thailand....

De familie van de Peppel heeft het tennis ook hier weer opgepakt. Rem is elke week met een "tennishitter" aan het spelen (een combi van een tennisleraar en een tennisvriendje?!). Ikzelf tennis elke maandag met Arlette, Annemijn en Karlijn. Hun heb ik leren kennen via het hockey en via de school van Mats. Natuurlijk zal dit nooit de gezelligheid kunnen vervangen van de tenniscompetitie van Rem op zaterdag (alhoewel die ook ten gronde is heb ik vernomen..). Iedereen is in ieder geval lekker bezig. Iedereen? Ja, zelfs Mats!

Met het tennisracket van de familie Veldhuizen loopt hij niet alleen maar door het hele huis te sjouwen, sinds kort moet er ook getennist worden! Beneden hebben we een aparte buitenplaats (eigenlijk voor de was...) en daar gebeurt het. Eerst pakt Mats heel subtiel je hand, dan sleept hij je mee naar beneden, pakt een bal en geeft hij jou het grote tennisracket om vervolgens zijn eigen racket te pakken. Schoenen aan en spelen maar! Er wordt (nog!) geen bal geraakt, maar Mats vindt het prachtig. Beetje achter de bal aan rennen en soms gebruikt hij zijn racket meer als een hockeystick..Een Federer in spe, denken we zelf:-)! Dus Bjorn; je hebt er een tennisvriendje bij!!

Hieronder wat bewijsmateriaal:

PS Let niet op de zomerse slippers van Mats (die hij echt niet uittrekt...), aan een sponsorcontract wordt nog gewerkt.. Dit geldt ook voor vaderlief; zijn echte "Sergio Tachini"-broek is toch echt aan vervanging toe, lijkt me.

De backhand...

De service....

En dan uiteindelijk uitgeput....

Weekendje Hua Hin

HIeronder een impressie van ons weekendje Hua Hin. Mats was niet uit het zwembad te krijgen en zelfs de zee wordt minder eng. Zeker als hij op de schouders van zijn vader een strandwandeling mag maken...

Hoezo, bijna 70???

Het weekend hebben we afgesloten met een heerlijk diner in een restaurant op een dak!

Woensdagavond zijn mijn ouders vertrokken, het was in NL slechts 30 graden kouder....

Pap & mam: het was ontzettend gezellig en Mats heeft genoten van alle aandacht!

Koud, hoogbezoek (!) en een baan(tje)...

De kerstverlichting hangt al in de shoppingmalls, sinterklaas kent Thailand niet en het was zowaar koud afgelopen zondag! Dat laatste was eigenlijk het vreemdst. Ik had het koud met mijn hempje aan op het water....heerlijk! In NL heb ik de kou nooit lekker gevonden, maar hier is het een verademing. Niet meer benauwd, niet drukkend, niet meer zweten maar een heerlijk Zuid Europees briesje....ik begrijp dat in het in NL ook koud is:-)?!!

Dat was ook de reden dat mijn ouders voor deze periode hadden gekozen om ons te komen bezoeken. Alleen bij aankomst gaf de auto aan dat het slechts 35 graden was. Nu dus alsnog de beloofde koelere periode. Gelukkig, nu maar hopen dat deze aanhoudt.

De hereniging met Mats was voor mijn ouders, maar zeker ook voor ons, natuurlijk een super mooi moment. Dit zijn de momenten dat je je realiseert dat je ver weg zit en dat het pijnlijk is dat de grootouders op dit moment op afstand betrokken zijn bij de ontwikkelingen van Mats (en dat is toch anders). Een dubbel gevoel dus; het is een pracht van een ervaring om hier in het buitenland te vertoeven en tegelijkertijd zit je dan ook daadwerkelijk ver weg van alles wat je dierbaar is. Dit gevoel wordt nog eens versterkt als het even wat minder gaat met de gezondheid van een van de ouders (Marion; veel sterkte en heel veel liefs van ons allemaal en een extra dikke zoen van Mats!!).

Brunchen bij het Oriental aan de Chao Phraya Rivier

Heel bijzonder is het om nu mijn ouders deelgenoot te laten zijn van ons leven hier. Daarnaast is het een relaxte manier voor hun op Bangkok/Thailand te verkennen en bovenal om gewoon lekker te genieten van het mooie leven hier. En dat laatste doen we met vole teugen; lekker eten, beetje zwemmen, Mats wegbrengen naar school en weer ophalen, een wijntje, boottochtje door de Khlongs en zondag gebruncht op het terras aan het water bij het Oriental Hotel...de trip naar Chiang Mai is ze, als we de verhalen mogen geloven, ook erg goed bevallen; veel gelopen, tempels bezocht en de night bazaar afgestruind voor een mooi souvernir voor ons (dat laatste is overigens prima gelukt!).



Mats moest wel even wennen. Toen hij de koffers zag bij aankomst van mijn ouders, raakte hij toch even in paniek; waar gaan we nu weer naar toe?? Wat doen al die mensen in mijn huis? Het gevolg; een paar dagen lekker aan de rokken van je moeder hangen...Gelukkig moet hij nu heel hard lachen om de rare capriolen van mijn vader en de oorbellen van mijn moeder! Het mannetje heeft soms gewoon wat tijd nodig en dat is heel normaal met al die veranderingen (alleen wij vergeten dat soms weer even...).



Ander nieuws; ik heb een baan(tje) als curator bij een art galery. Deze galery maakt onderdeel uit van de Neilson Hays Library, een van de oudste foundations van Thailand en betreft een echt oude Engelse bibliotheek (met tuin!) naast de British Club waar van alles omheen is opgezet, waaronder dus twee art galeries (eentje in het cafe en eentje in de bibliotheek in een aparte ronde ruimte). Elke maand exposeren daar 1 of 2 kunstenaars. Het is redelijk low profile dus verwacht niet dat hier de pronkstukken van Van Gogh worden tentoongesteld:-). Maar Bar; als je een kunstwerkje over hebt in het Rijks dan houd ik me natuurlijk aanbevolen;-). Ik ga het werk overnemen van Vivian. Haar heb ik leren kennen via het hockey en voor het werk van haar man verhuizen zij binnenkort naar Indonesie. Nu dus mezelf maar snel verdiepen in de kunstwereld....In ieder geval leuk om weer wat op te pakken en het hebben van een "eigen winkeltje".



Komend weekend met zijn allen naar Hua Hin met hopelijk zon, zee en strand!

We blijven genieten...

Latin Grooves in Hong Kong...

"De Bangkok Babes"

Het leven is niet gemakkelijk als expat vrouw; geen baan, geen stress en dan ook nog een weekend weg met de "Bangkok Babes" voor een hockey toernooi in Hong Kong; ZOAT, het Zuid Oost Azie (hockey)toernooi voor alle NL expats in de regio. Eigenlijk was het een goedkoop ticket naar NL; bitterballen, oude kaas, iedereen die NL praat en natuurlijk ontbrak Jan Smit, Andre Hazes en alle andere NL muziek niet...

De locatie was echt prachtig; op de Jockey club midden in Hong Kong met uitzicht op diverse wolkenkrabbers. Op dat moment neem je die echte hockey hoofden allemaal voor lief. Voor dit toernooi komen zelfs mensen overgevlogen die niet meer in Azie werkzaam zijn maar het niet kunnen laten en zich verenigen in de "Regionalisten"; ofwel een groep oude hockey knarren..

Toch moet ik bekennen; het was een heerlijk weekend, zowel op sportief vlak als op het sociale vlak. En zaterdagavond een heus hockey feest met als thema; Latin Grooves. Dat is natuurlijk wel besteed aan de Bangkok-gangers; de stad waar je echt alles kunt kopen. Zie hier het resultaat. Niet gek dat we toch een eerste prijs hebben gewonnen met het team voor de mooiste outfit! Beter 1 prijs dan geen prijs!

De mannen hadden het rijk alleen; Rem is met Mats alle tennisclubs afgeweest en natuurlijk ontbrak de Starbucks niet.

Nu dus weer terug en aan het bijkomen. Hopelijk worden deze week alle schilderijen en fotolijstjes opgehangen in het huis. Dit doet de maintenance man van de compound onder toezicht oog van de eigenaar...ja ja er zal een gaatje teveel worden geboord. Zij zijn er al drie keer voor langs geweest maar tot nu toe wordt er alleen gepraat...we zijn benieuwd. Typisch Thais...Gelukkig heb ik engelengeduld, toch?!

Vrijdag komen mijn ouders, een nieuw hoogtepunt. De logeerkamer is af, het activiteitenprogramma klaar:-) en de boodschappenlijst met alle wensen is gemaild. Ontzettend leuk om te laten zien hoe we wonen en hoe we leven. Voor mijn ouders ook geweldig om Mats weer vast te kunnen houden. Hopelijk is het niet te warm. De trip is speciaal geboekt in het koelere seizoen, alleen hebben we daar nog niet zoveel van gemerkt....Gelukkig gaan ze ook nog naar Chiang Mai; daar is het in ieder geval wel koeler. Daarna gaan we nog met zijn allen een lang weekend naar Hua Hin.

Iedereen weer in zijn ritme....

Mats loopt inmiddels als een echte groot grondbezitter door het huis; in iedere kamer vindt hij wel wat om mee te spelen; beneden kan hij in de "tuin" (lees een overdekte binnenplaats tegen de zon maar waar wel de wind doorheen kan) spelen met de steentjes, in de woonkamer heeft hij zo zijn eigen speelgoed, in de studeerkamer staat de duplo en dan heeft hij ook nog zijn eigen slaapkamer waar hij zich helemaal vermaakt met de houten rups van Mep en Willem (doet het erg goed op dit moment!).

Zelf hebben we het vorige week echt rustig aangedaan. Beetje thuis aangerommeld, zelf gereden (Rem!) naar de supermarkt en zaterdagavond zijn we naar de bioscoop geweest. Dat laatste was een aparte ervaring. In woorden is het slecht uit te leggen maar de foto's hieronder spreken voor zich....Met een kleedje over je heen, de stoel in de lighouding en met maximaal 20 stoelen in de hele zaal was dat toch wel iets anders dan Tuschinski. Zelfs de film viel niet tegen; "the Ugly Truth". Weer meer geleerd over hoe mannen in elkaar zitten....

Donderdag zijn we nog naar een diner geweest van de Nederlandse kamer van koophandel. We kregen een kijkje achter de schermen van een 5 sterren hotel. Erg grappig om te zien hoe een hotel in Bangkok gerund wordt en wat je dus als gast niet ziet. Het betreffende hotel heeft 450 kamers en per jaar gaan er 750.000 eieren doorheen. Ook leuk om weer wat andere Nederlanders te ontmoeten.

Mats is overigens maandag voor het eerst naar Annabel's geweest; de creche. De zandbak is weer herontdekt en Mats wilde dan ook niet mee naar binnen toen het buitenspelen over was. Ze hebben hem toen maar buiten gelaten met de oudere klas en dat was natuurlijk helemaal geweldig. Hij zat prinsheerlijk tussen de oudere kindjes te spelen toen ik hem kwam ophalen....! Ach zo heeft hij zijn eigen verticale groep op de creche gecreeerd (zoals op de Petteflet)!!

De rugzak is nog even wennen...

Vandaag weer een mijlpaal bereikt als voorbeeldige huisvrouw; P'Som en ik hebben zelf brood gebakken!! Wist niet dat ik dat in me had...:-) Maar beretrots waren we met het resultaat. En geloof het of niet; Mats heeft sinds we hier zijn geen brood meer aangeraakt (hij eet wel crackers met zijn 7 tanden...) maar toen het brood uit de broodmachine kwam, at hij zo 2 boterhammen op, de boef. De volgende uitdaging wordt ijs maken...Michaela; als dat lukt dan wordt het echt tijd voor jouw kookboek met de ijsrecepten...lukt het niet dan bel ik Daan (de ijskoning van Meteren)!! wordt vervolgd dus.

Verhuisd!

We did it!

Eindelijk....na bijna drie maanden in het service appartement te hebben gezeten, zijn we nu gesettled in ons nieuwe huis...heerlijk! En wat een gek gevoel die eerste nacht; we werden getrakteerd op een orkest van kikkers en andere vreemde geluiden die we in het appartement nog nooit gehoord hadden.

Donderdag de 15e kwam de vrachtwagen met container voorrijden. Van een container was overigens niet echt sprake; het was een vrachtwagen met een houten opbouw (?!). Ik kon me dan ook niet voorstellen dat alle meubels vochtvrij zouden zijn. Maar vreemd genoeg bleek dat alles er prima uitzag. Wellicht dat ze de lading die ochtend of na aankomst in de haven hebben overgeheveld. Hoe dan ook; niets gebroken, alles droog en niets gelekt!

Zoals ook bij winkelpersoneel het geval is; er zijn altijd veel meer mensen dan nodig. De helft staat toe te kijken hoe 1 iemand de "container" openmaakt. Vervolgens heb je iemand die nadenkt; die leest wat er op de doos staat (masterbedroom of livingroom) en vertelt dan tegen de man in kwestie die de doos draagt waar hij naar toe moet....

Ook een fijne gedachte; de agent die bemiddeld heeft voor het huis kwam het huis nog inwijden door eten te offeren en wierook te branden. Toch ook wel weer een heel mooi gebaar. Zelf hebben we het huis ingewijd met een fles champagne (gekregen van de baas van Rem!). Ieder zijn eigen rituelen....denken we dan maar!

Beetje moe maar gelukkig!

Mats hebben we die donderdag in Oakwood gelaten, wel zo rustig voor hem als voor ons. En wat wel lekker was; we hebben donderdag nog 1 nachtje geslapen in Oakwood. Prima tip van iemand van hier; je blijft anders maar opruimen en doorgaan terwijl je in het appartement even je rust kan pakken.

Vrijdag dus naar het nieuwe huis. Na 1 dag hadden Rem en ik al spierpijn in onze kuiten...vier verdiepingen en 400m2 dat gaat je niet in de koude kleren zitten...

Mats moest afgelopen dagen nog wel wennen; het lijkt wel of het huis te groot voor hem is. Het liefst speelt hij in kleine overzichtelijke ruimtes en is hij graag in zijn slaapkamer. Niet zo gek; daar staat zijn tafeltje en stoeltjes van opa en oma van de Peppel! Daar zit meneer dan; achter zijn (plastic) computer (doet zijn moeder namelijk ook altijd..). Ook wil hij continu bij ons zijn dus een klein klusje even tussendoor lukt je gewoonweg niet. En ook is hij wat vroeger wakker dan normaal en slaapt hij tussen de middag korter. Maar aan de andere kant afgelopende dagen ging het al weer een stuk relaxter met hem en dus met ons!

Zaterdag zijn we op pad geweest om van alles nog te kopen (tja dat krijg je als je van 100m2 naar 400m2 gaat). Komen we terug staat de hele straat onder water; de monsoon heeft Bangkok nu ook echt bereikt. Het regent meer en langer. Dat duidt erop dat we aan het einde zitten van het regenseizoen!

Maar uitkijkend op het zwembad hebben we het al met al niet zo slecht...komend weekend maar eens rustig aan doen en genieten van het huis met al zijn kamers en verdiepingen...vrijdag is een feestdag hier dus we hebben een lang weekend!

Mats slaapt dus tijd voor een duik in het water.......

Koffie drinken bij de Starbucks en onze held wandelt rond..

CAMERAMAN: REMKO!

Merlijn op bezoek!

Het leven als expatvrouw begint te wennen; vaders aan het werk in China, moeders op Koh Samet met zoonlief en Merlijn!

Met Merlijn weer heerlijk bijgekletst en je merkt dan hoe lekker het is om weer eens ongenegeerd te kunnen "ouwehoeren", niet hoeven af te tasten (wat kun je al wel zeggen en wat niet), en je hebt maar een paar woorden nodig om elkaar te begrijpen...

De tegenhanger is; het missen van je vrienden wordt dan ook echt even tastbaar....Je zit hier immers in een opbouwende fase van mogelijke vriendschappen (of anders gezegd; je komt hier nog niet veel verder dan her en der wat contacten:-)).

Koh Samet is een eiland 2,5 uur van Bangkok. Zon, blauwe zee en witte stranden; wat wil je nog meer?! We hadden een prima resort; voor Mats werd zelfs de mango van het vasteland gehaald. En een zwembad dat zo lijkt over te lopen in de zee...hmm. Een beetje jammer; meneer vond het de zee maar niets (waarom maken die golven zoveel lawaai??) en dat zand was ook maar zo zo. En dat terwijl Mats op de creche in NL alleen maar in de zandbak wilde. Wellicht was deze zandbak iets te groot voor hem...wie zal het zeggen?! We moeten dus snel nog maar een keer terug om hem te laten wennen:-)!!






Mats met zijn voeten in het zand.....



Terug in Bangkok hebben we nog wat toeristische activiteiten ondernomen; naar de floating market, een wandeling door Chinatown, tochtje over de Khlongs, What Po en natuurlijk gewinkeld om de dag vervolgens af te sluiten met een voetenmassage...Vrijdagavond was Rem weer terug uit China en toen hebben met zijn allen Indiaas gegeten en de avond afgesloten met een laatste drankje...voor die avond.. Het was super gezellig Merlijn!






Zondagochtend is Rem weer vertrokken naar India en Merlijn is diezelfde avond ook weer naar NL gevlogen. Nu dus alleen met Mats. Dat is wel weer even wennen. Aan de andere kant; ik kan weer even bijkomen. Vorige week was Rem ook weg en naast de hele leuke activiteiten met Merlijn, staat er 's-ochtends ook een heel lief ventje te springen in zijn bed! Ben nu ook gewoon moe (maar voldaan!). Volgende week is het ook nog even doorbijten (Rem zit dan in Zweden) maar goed: half oktober kunnen we in ons huis! Daar heb ik erg veel zin. Eindelijk weer de eigen spullen...en is Rem even klaar met reizen!

Mats in de "vakantieblues"...