Arena 10

....Zaterdagochtend om half negen mocht Mats zich melden in de voetbalarena van Bangkok. Zijn eerst voetballes! Twee jaar, nog geen voetbalschoenen maar de drive is er! Opgegeven door de moeders, de vaders zagen het idee dat ze dan met zijn allen naar het WK van 2031 kunnen om daar hun zoons te zien voetballen al helemaal zitten....Ook werd er vantevoren stevig gediscussieerd over de "10.000 uren" theorie en dat je dus niet vroeg genoeg kunt beginnen. Deze theorie houdt in dat alle mensen die ergens de top mee hebben behaald minimaal 10.000 uur geinvesteerd hebben. Dit zou voor een Federer gelden maar ook voor succesvolle topondernemers. En hier kan alles; dus ook voetballes voor tweejarigen....





Maar na de dromen komt de werkelijkheid; half negen op zaterdag is vroeg en je moet zelf behoorlijk aan de bak om de jongens aan het voetballen te houden. De zon schijnt weliswaar dan nog niet zo fel, zou je denken, maar de zweetdruppels stonden op ons voorhoofd. Rem zat nog in China dus aan mij de eer om met de vaders mee te voetballen..

Nu nog een bonenzakje in de nek, maar straks kan hij vast de bal in zijn nek opvangen en stilleggen!

Al met al het was superleuk! Samen met Morris en Sjors heeft Mats zich prima vermaakt! En het verbaasde mij nog dat Mats luistert naar een trainer en de oefeningen keurig na doet. Alhoewel je dat ook met een korrel zout moet nemen. Ze worden geleerd om de bal eerst stil te leggen door de voet op de bal te leggen en dan te schoppen. Mats keek en deed de trainer na. Enig verschil; hij wilde meteen op de bal gaan staan en dat is niet fijn voor de enkels...dus dan maar meteen laten schoppen. Bij deze eerste les kwam de bal niet eens vaak aan te pas. We begonnen met een oefening "cats and dogs"; de kinderen (de honden) moeten achter de kat aan (de ouders). Leuke manier om te leren hoe ze achter iemand aan moeten rennen! Ook waren er veel oefeningen met een zakje bonen. Deze moesten ze in de nek leggen of op het hoofd en dan lopen. Goede evenwichtsoefening. En op het eind werd er nog even gekegeld. Als Mats de kegels niet raakte met de bal dan liep hij in zijn enthousiasme gewoon door en trapte dan de kegels om; het resultaat was dan toch hetzelfde?!




Hoe dan ook Mats vond het prachtig! En ondanks de waterbreak om te 10 minuten lag meneer uitgeteld, bezweet in de auto en zei niets meer op de terugweg...moe maar voldaan.