Afscheid....

Mats vorig jaar januari met zijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes; Morris, Vita, Sjors en Frederique...

Sinds kort hebben wij franse buren. En zoals het fransen betaamt; hun engels is nu niet om naar huis te schrijven. Maar tijdens een kop koffie kwamen we op het idee om met de compound (5 families) maar eens een heuse BBQ te organiseren in de gezamenlijke tuin. Leuk plan; alleen daarna had ik er niets meer van gehoord. Had ik het dan niet goed begrepen? Totdat afgelopen zondag de buurman op de stoep stond of we klaar waren voor de BBQ...wat bleek? De franse buurvrouw had iedereen op de compound wel ingelicht maar was zelf vertrokken vanwege minder goed nieuws uit Frankrijk en was ons even vergeten in te lichten dat de BBQ toch echt doorging en iedereen iets zou klaar maken. We konden het hele festijn nog een uurtje rekken zodat we snel nog even naar de supermarkt konden om boodschappen te doen om ook een bijdrage te leveren aan de BBQ. En zo werd de met franse slag georganiseerde BBQ een heel gezellige avond met genoeg drank, vlees, frans stokbrood en andere lekkernijen. Jammer alleen dat deze echte kennismaking met iedereen ook meteen een afscheid was van een tweetal families die weer vertrekken....




En dit is een minder leuk aspect van in het buitenland wonen; mensen komen en gaan weer. Het is heel bijzonder om nieuwe vriendschappen op te doen en het is moeilijk om daar weer "afscheid" van te nemen. Juist in een ander land waar deze vriendschappen je heel dierbaar zijn omdat je al je familie en je Nederlandse vrienden moet missen.

Zo trekken we veel op met een groepje Nederlanders waar we het erg goed mee kunnen vinden; om Kerst mee te vieren, samen een weekendje naar het strand te gaan, te eten met de kinderen, een borrel op de vrijdagavond te drinken, een filmpje mee te pakken etc. Voor slappe gesprekken, om te lachen om de soms rare ervaringen die je hier op doet in Thailand, voor een serieus gesprek en alles wat bij een mooie vriendschap hoort.

Spaghetti eten met de kids (en de nannies:-))

Echter wij zijn de enige van dit groepje die hier na de zomer nog zullen blijven. Annemijn en familie zijn al vertrokken naar Moskou, Karlijn vertrekt over een paar weken naar Dubai (tot groot verdriet van Mats omdat dan zijn vriendje Morris er niet meer zal zijn om te mee te spelen) en Arlette die met de familie of naar Nederland terug gaat dan wel ergens anders heen gaat. En dan kun je dus weer opnieuwe beginnen.....Het hoort erbij maar het is wel weer even slikken. Gelukkig is afscheid geen echt afscheid; Lang leve skype en een trip naar Dubai is zo geboekt!

Het afscheid nemen is hier dus begonnen waaronder een gezellig (en chaotisch) etentje met zijn allen bij Crepe & Co!