Eindelijk erkend!

De ene relatie is de andere niet. Dat lijkt mij heel plausibel. Maar wat is nu eigenlijk het verschil tussen samenwonen en getrouwd zijn? Vele bomen zijn er over opgezet; trouwen zou de slagroom op de taart zijn, het zou echter zijn, je hebt dan de liefde voor elkaar ten overstaan van alle dierbaren (en de vele kennissen en de buren van je ouders) voor elkaar publiekelijk uitgesproken etc.

Nu wil ik niet een oordeel vellen over het samenwonen versus het huwelijk. Ik sluit zelfs niet uit dat het er wellicht ooit nog van komt (ik hoop dat dit vaag genoeg omschreven is...om niet iedereen meteen in jubelstemming te krijgen), maar hier in Thailand is er nu eenmaal een groot verschil tussen samenwonen en getrouwd zijn, namelijk wel of geen "normaal" visum krijgen...



Voor ons vertrek hadden we allemaal lijstjes gekregen van Akzo hoe ons voor te bereiden op de grote oversteek. Van praktische zaken zoals vaccinatie tot aan taxplanning. We kwamen zelfs na een bezoek aan de medische afdeling van Akzo thuis met drie klamboes, vier flessen DEET, naalden etc...Ook was heel nauwkeurig vastgelegd vanaf vier weken voor de vehuizing wat je gedaan moest hebben. Het ontbrak er nog net aan dat niet iemand ons elke week kwam controleren. Heel netjes allemaal. Echter 1 ding werd over het hoofd gezien; het visum voor de samenwonende partner.....toch niet het minste of geringste zou ik denken. Rem had meerdere keren gevraagd of het een probleem was dat wij niet getrouwd waren voor de Thaise authoritieten. "Nee, geen probleem". Maar dat werd het min of meer wel.

Dus het eerste jaar heb ik een visum gehad waarbij ik elke 90 dagen het land uit moest. Daar hebben we nog een mooi reisje naar Singapore aan overgehouden dat betaald werd door Akzo. Tijdens de periode dat ik werkte bij ING kreeg ik een eigen workpermit en dus een officieel visum (lekker onafhankelijk en lekker vertrouwd ook). Nu moest het visum weer omgezet worden omdat ik niet meer werk bij ING. En om nu elke 90 dagen het land uit te gaan als je zwanger bent of aan het bevallen bent, lijkt mij geen fijn idee..

Consultants werden erbij gehaald, een agentschap en de HR afdeling van Thailand (in zoverre je die echt kan meetellen...lijkt NL wel:-)). En iedereen kwam tot de oude conclusie dat de NL ambassade in Thailand een verklaring zou moeten opmaken dat wij "leven als man en vrouw" op basis van ons samenlevingscontract. Nu lagen zij al een tijdje onder vuur vanwege fraude en andere illegale handelingen maar aan zo'n verklaring daar wilde de ambassade sowieso niet aan meewerken ("legaliseren van documenten doen wij niet, wel het organiseren van het Sinterklaasfeest"). Uiteindelijk kwamen we zelf met het idee dat we zelf een verklaring op zouden maken en deze door de notaris in NL zouden laten ondertekenen en vervolgens zouden we dit document laten legaliseren (dat betekent handtekeningen halen bij de rechtbank, ministerie van Justitie en Buitenlandse zaken en bij de Thaise ambassade in Den Haag). Daarvoor moesten we ook nog even een vertaling van ons samlevingscontract door een beeedigd vertaler regelen dat vervolgens ook gelegaliseerd moest worden. De experts gaven ons een kansje.



Gelukkig zou ik toch al voor een weekje naar NL afreizen om nog even de vriendinnen te zien, Amsterdam te voelen en een Coachingscursus te volgen dus dat zou ik dan mooi kunnen combineren. Het werd een fantastische week met veel sneeuw, meerdere bezoeken aan Den Haag omdat elke keer weer een instantie dicht bleek te zijn, maar gelukkig ook met gezellige dineetjes, bezoeken aan vrienden, shoppen, even lunchen in de Pijp en kaas halen bij Tromp!! Het was overigens allemaal niet gelukt als mijn ouders niet als koeriersdienst hadden gespeeld tussen Rosmalen, Den Haag en Hoenderloo...en dat ten tijde van het beruchte file alarm (dank je wel!).

Eenmaal weer terug in Thailand was het "het uur van de waarheid". Zouden deze documenten geaccepteerd worden of niet? De agent van het agentschap werd op pad gestuurd met wat extra geld en kwam terug met de officiele stempel!! Ik ben dan eindelijk hier in Thailand erkend als "legitimate spouce" van Remko. En hoe dat voelt? Als slagroom op de taart, heel echt en nu heb ik ook nog dit gevoel publiekelijk gedeeld met iedereen die dit blog leest....:-)!