Opvoeden is een kunst

Hier even een berichtje van mij, Mats.

Dat werd tijd ook, dacht ik zo; er wordt van alles over mij geschreven en er worden allerlei foto's van mij gepubliceerd zonder dat ik daar iets over te zeggen heb. Wel allemaal voor een goed doel; voor het thuisfront en dan met name voor de opa's en oma's die mij erg missen en zo toch iets mee krijgen van mijn ontwikkeling; Mats geeft kusjes, Mats kruipt, Mats loopt aan 1 hand, Mats zit op zwemles en ooohhhhh wat wordt hij groot!!

Dat laatste vind ik niet vreemd; het fruit is hier geweldig, ze hebben geitenmelk (goed voor mijn koemelk allergie) en ik krijg hier zelfs rijstenwafels en soepstengels. Het gekke is dat sinds we hier zijn eet ik liever rijst dan brood...

Ik ben inmiddels ook helemaal in de skype-wereld opgenomen; als ik de begin tune van skype hoor, kruip ik als een gek naar de computer want ik weet dat we dan gaan praten met Nederland! In het begin best even wennen maar nu ben ik niet meer weg te slaan. Zeker niet als ik de opa's en oma's in beeld heb. Hi hi..soms vergeten ze te praten tegen mijn ouders en babbelen ze in babytaal naar mij....eigenlijk zouden we het keer moeten opnemen...Maar stiekem vind ik het natuurlijk erg leuk. Ik versta die babytaal heel goed dus dat communiceert wel lekker en daarbij dan zie en spreek ik toch maar mooi mijn opa's en oma's en dat is top want die mis ik toch wel een beetje.

Nu ik ouder word, merk ik dat mijn ouders zijn begonnen met opvoeden. Daarbij valt op dat papa voor de rust zorgt en mama voor de vooruitgang. Wel een lekkere combi moet ik zeggen. Zonder probleem gooit mijn moeder mij kopje onder tijdens de zwemles en zet ze de douchekop steeds maar weer op mijn hoofd om mij te laten wennen aan het water in mijn ogen (dat laatste vind ik niet zo top), terwijl ik met papa op zaterdag, als we een keer met zijn tweeen zijn, lekker cappucino gaan drinken bij de Starbucks. Dan hoef ik niets, mag ik alles. Pap wordt daar al Khun Remko genoemd ("Khun" Remko is hier spreektaal voor meneer Remko)..schijnt hij elke dag te komen (ja, er wordt hier zo hard gewerkt...).

Ik heb trouwens wel iets nieuws uitgevonden (naast de stopcontacten, de opladers, de telefoon e.d.); als ik mijn zin niet krijg dan ga ik als een houten plank op de grond liggen. Dan krijg ik vanzelf aandacht (hoop ik). Wellicht een leuke tip voor mijn vriendjes en vriendinnetjes in NL. Hoor graag jullie ervaringen hiermee (of als je andere tips hebt...)!

Na goed, ik moet nu snel mijn bed in met broer konijn want morgen ga ik weer zwemmen samen met de cauffeur, Phi Som en mijn moeder (het lijkt wel een olympische delegatie....alleen Erica Terpstra ontbreekt nog om mij aan te moedigen..en prins Pils om mee te hossen).

De mazzel!!



Mats

PS donderdag komt Merlijn (erg leuk en gezellig!!), een vriendin van mijn moeder, en gaan we heerlijk een paar dagen naar Koh Samet! Pap moet naar China voor zijn werk...